Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Szantaż przez internet

Marek Gola • Opublikowane: 2019-04-19

Mam problem związany z szantażem przez internet. Opiszę moją sytuację w dużym skrócie. Ponad dwa lata temu nawiązałem przez internet znajomość z pewnym mężczyzną. Niestety wysłałem mu zdjęcie swojego nagiego ciała. Po pewnym czasie kontakt się urwał. Po mniej więcej roku mężczyzna ten skontaktował się ze mną i poprosił o pieniądze. Zapłaciłem. Potem kolejny raz zadzwonił do mnie i poprosił o pieniądze i znowu zapłaciłem. I znowu kontakt się urwał. W zeszłym tygodniu odezwał się ponownie i poprosił o pieniądze, lecz tym razem zagroził, że jeśli nie zapłacę ujawni moje zdjęcie w internecie. Co powinienem zrobić?

Marek Gola

»Wybrane opinie klientów

Zagodnienie wyjaśnione obszernie, szczegółowo, wyczerpijąco. Odpowiedz przesłana szybko. Odpowiedzi na pytania dodatkowe również przesłano szybko. Porada bardzo pomocna w rozwiązaniu problemu.
Szymon, 55 lat
 Fachowa porada i błyskawiczna odpowiedź
Helena, 64 lata, sprzataczka
Szybkość i rzetelność opinii, możliwość precyzowania problemu.
Marek, nauczyciel
Przystępny sposób omówienia problemu, poparty paragrafami. Dziękuję serdecznie Panu Adamowi Dąbrowskiemu.

Danuta, 59 lat
Błyskawicznie udzielona porada prawna. Wyczerpujące omówienie problemu oraz wskazanie innej możliwości postępowania. Polecam eporady24.pl osobom zainteresowanym poradą prawną.
Bożena

Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu karnego zwanego dalej K.k. oraz przepisy Kodeksu postępowania karnego.

W mojej ocenie w przedmiotowej sytuacji możemy mieć do czynienia z zachowaniem, o którym mowa w art. 191 § 1 K.k. Zgodnie z tym przepisem:

„Art. 191. § 1. Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

W pierwszej kolejności pochylić należy się nad zwrotem „groźba bezprawna”.

Groźba bezprawna powinna być rozumiana zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 115 § 12 jako groźba określona w art. 190 § 1, jak i groźba spowodowania postępowania karnego lub rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego osoby najbliższej. Nie stanowi przy tym groźby bezprawnej zapowiedź spowodowania postępowania karnego, jeśli ma ona na celu jedynie ochronę prawa naruszonego przestępstwem. Innymi słowy, nawet gdyby w chwili obecnej wskazał Pan grożącemu, że zgłosi sprawę na policję to Pana zachowanie polegające na zagrożeniu zgłoszenia sprawy na policję, nie może być rozpatrywane w kategoriach zachowania wypełniającego znamiona czynu, o którym mowa w art. 191 § 1 K.k., w przeciwieństwie do zachowania tej osoby, która grozi Panu, że jeżeli nie wykona Pan jego polecenia, tj. nie zapłaci określonej kwoty pieniędzy, wówczas rozpowszechni zdjęcie z Pana udziałem. Nie ma bowiem wątpliwości, iż zachowanie tej osoby stanowi realną groźbę upublicznienia informacji uwłaczającej Pana czci, dobrego imienia, a przede wszystkim prawa do prywatności.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Przez działanie należy rozumieć wykonywanie określonych ruchów, zaniechanie polega na powstrzymaniu się od ich wykonywania, a znoszenie to tolerowanie pewnego nieprzyjemnego dla danej osoby stanu rzeczy (zob. M. Filar, w: Kodeks…, red. O. Górniok, 2006, s. 624). W mojej ocenie zachowanie grożącego winno być postrzegane jako wykonywanie określonych ruchów zmierzających do szantażowania Pana. W swoim pytaniu pisze Pan bowiem, że otrzymuje informacje, z których wynika, że jeżeli nie spełni Pan żądania zapłaty, nastąpi upublicznienie zdjęcia.

Ustawodawca bowiem posługuje się wskazaniem, iż groźba bezprawna jest dokonywana w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia. W Pana przypadku osoba ta działa z zamiarem bezpośrednim, na co wskazuje jego notoryczność, a także coraz śmielsze działanie. W treści pytania wskazuje Pan, iż dotychczas spełniał wolę grożącego, co z kolei karze przypuszczać, że groźby takie były co najmniej kilkukrotne. Nie ulega nadto wątpliwości, iż swym zachowaniem osoba zmierza do wymuszenia na Panu określonego działania, tj. płacenia za milczenie. Można jedynie przypuszczać, że wcześniej czy później zechce z tego uczynić źródło stałego dochodu.

Celem przedstawienia argumentu do walki z ewentualną obroną wskazać należy na pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy z dnia 22 lutego 1963 r., sygn. akt II K 997/60, zgodnie z którym „różnica pomiędzy perswazją i nakłanianiem z jednej strony a zmuszeniem polega na tym, że perswazja lub nakłanianie zmierza poprzez stosowną i przekonywającą argumentację do wywołania zmiany w sferze poglądów i woli przekonywanego oraz podjęcia przez niego jakiejś akcji, bądź powstrzymania się od działania z własnej woli, natomiast zmuszenie ma na celu złamanie oporu wynikającego ze sprzeczności pomiędzy wolą i poglądami zmuszanego, a czynnością, która ma być podjęta lub zaniechana oraz doprowadzenie do podjęcia bądź zaniechania czynności wbrew woli pokrzywdzonego. Środkami wiodącymi do bezprawnego złamania oporu osoby pokrzywdzonej są: przemoc fizyczna (vis absoluta) i przymus psychiczny (vic compulsiva) w postaci groźby popełnienia przestępstwa, groźby spowodowania postępowania karnego i groźby rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego bliskich”.

Groźba popełnienia przestępstwa, która nie wzbudza w zagrożonym uzasadnionej obawy jej spełnienia, nie jest groźbą bezprawną w rozumieniu art. 191 K.k. W Pana jednak przypadku nie można mówić o braku obawy z Pana strony spełnienia zapowiedzi wyrażanych przez tę osobę, skoro jak wynika z treści Pana pytania już co najmniej raz wykonał Pan czynność, o którą ta osoba prosiła.

W mojej ocenie w obecnej sytuacji nie pozostaje nic innego, jak próbować nagrać rozmowy tego mężczyzny na telefon lub dyktafon, celem ich dalszego wykorzystania w ramach postępowania karnego. Po uzyskaniu dowodów zasadnym jest podjęcie decyzji w celu złożenia zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa, albowiem tylko w taki sposób organa ścigania mogą dowiedzieć się o zachowaniu tej osoby. Z chwilą złożenia takiego zawiadomienia, postępowanie będzie toczyło się z urzędu. Złożenie takiego zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełniania przestępstwa jest wolne od jakichkolwiek opłat.

Czyn, o którym mowa w art. 191 § 1 K.k. jest ścigany z oskarżenia publicznego z urzędu.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podobne materiały

Poinformowanie pracodawcy przez policję o zakupie leków bez recepty i ich zażywaniu

Czy policja ma prawo informowania osób bliskich pewnej osoby lub jego przełożonego o kupnie leków bez recepty i zażywaniu ich? Jeśli na przykład...

Czy posiadając brytyjskie prawo jazdy, mogę jeździć w Polsce?

Straciłem prawo jazdy w Polsce za jazdę po alkoholu na trzy lata. Po czterech latach zrobiłem prawo jazdy w Wielkiej Brytanii. Czy posiadając...

Czy osoba, która nie była karana może skorzystać z warunkowego umorzenia postępowania?

Czy osoba, która nie była karana może skorzystać z warunkowego umorzenia postępowania?

 

Znajomy podejrzewa mnie o romans z jego żoną i grozi, co robić?

Znajomy oskarża mnie o romans ze swoją żoną. Rzekomo ma na to dowody w postaci zrzutów ekranowych z czatu. Straszy i grozi, że przekaże...

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »