• Stan prawny na: 2026-05-22
Powtarzające się, bezpodstawne wezwania policji mogą naruszać spokój, reputację i poczucie bezpieczeństwa. W praktyce takie działania mogą zostać uznane za złośliwe niepokojenie, a osoba pokrzywdzona ma prawo żądać informacji o interwencjach oraz podjąć kroki prawne wobec sprawcy.
Wyjaśniamy, kiedy można złożyć skargę na bezczynność policji, jak wygląda odpowiedzialność za uporczywe zgłoszenia oraz jak zabezpieczyć dowody potrzebne do ochrony swoich praw.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej można żądać udostępnienia informacji dotyczących działań organów publicznych, w tym danych o przeprowadzonych interwencjach. Co do zasady organ powinien odpowiedzieć bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od otrzymania wniosku.
Jeżeli sprawa wymaga dłuższego rozpoznania, policja powinna poinformować o przyczynach opóźnienia oraz wskazać nowy termin odpowiedzi, nie dłuższy niż 2 miesiące.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Jeżeli organ nie odpowiada na wniosek w ustawowym terminie, możliwe jest wniesienie skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga może dotyczyć zarówno całkowitego braku odpowiedzi, jak i przewlekłego prowadzenia sprawy.
Jeżeli policja odmówi udostępnienia informacji, odmowa powinna zostać wydana w formie decyzji administracyjnej. Taką decyzję również można zaskarżyć do sądu administracyjnego.
Art. 107 Kodeksu wykroczeń przewiduje odpowiedzialność za złośliwe niepokojenie innej osoby. Przepis obejmuje działania podejmowane w celu dokuczenia, nękania albo wywołania stresu u pokrzywdzonego.
Jeżeli sąsiad regularnie zgłasza nieprawdziwe informacje o zakłócaniu porządku, hałasie albo rzekomych naruszeniach prawa, takie zachowanie może zostać zakwalifikowane jako wykroczenie złośliwego niepokojenia.
Znaczenie ma przede wszystkim powtarzalność działań, zamiar dokuczenia oraz brak rzeczywistych podstaw do podejmowanych zgłoszeń. W przypadku długotrwałych działań można również analizować, czy zachowanie nie nosi znamion stalkingu z art. 190a Kodeksu karnego, zwłaszcza gdy dochodzi do ciągłego wywoływania poczucia zagrożenia.
W praktyce pomocne jest wykazanie, że zgłoszenia miały charakter uporczywy i były elementem konfliktu sąsiedzkiego albo celowego działania wymierzonego przeciwko konkretnej osobie. Podobne znaczenie ma także uciążliwe, powtarzalne nękanie za pomocą innych form kontaktu.
Poniższe sytuacje pokazują, w jaki sposób sądy i organy mogą oceniać uporczywe, bezpodstawne wezwania policji.
Mieszkaniec bloku był wielokrotnie zgłaszany jako osoba zakłócająca ciszę nocną, mimo że podczas interwencji policja nie stwierdzała żadnych naruszeń. Po uzyskaniu informacji o interwencjach i ustaleniu sprawcy zgłoszeń pokrzywdzony złożył zawiadomienie o wykroczeniu z art. 107 Kodeksu wykroczeń.
Sąsiad regularnie zgłaszał rzekome awantury domowe wyłącznie po to, aby utrudnić drugiej stronie wykonywanie pracy zdalnej i pogorszyć jej relacje z administracją budynku. Powtarzalność zgłoszeń oraz brak potwierdzenia zarzutów stały się podstawą do wszczęcia postępowania w sprawie złośliwego niepokojenia.
Nie zawsze. Zakres udostępnianych danych zależy od charakteru sprawy, ochrony danych osobowych oraz rodzaju dokumentów znajdujących się w aktach.
Zwykle istotny jest powtarzalny charakter działań i zamiar dokuczenia. Jednorazowe zgłoszenie rzadziej prowadzi do odpowiedzialności z art. 107 Kodeksu wykroczeń.
Tak, ale wymaga to wykazania szkody lub naruszenia dóbr osobistych. Każda sprawa wymaga indywidualnej oceny.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń.
2. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
3. Postanowienie Sądu Najwyższego z 25 listopada 2015 r., II KK 215/15.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Tomasz Krupiński
Radca prawny z kilkunastoletnim doświadczeniem, magister prawa, absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Specjalizuje się w prawie nieruchomości i prawie lokalowym (wykup mieszkań, najem, eksmisje,...
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik, kodeksy i wzory pism.
