Najważniejsze:
  • Policja powinna odpowiedzieć na wniosek o udostępnienie informacji publicznej co do zasady w ciągu 14 dni.
  • Powtarzające się, bezpodstawne wezwania policji mogą stanowić wykroczenie z art. 107 Kodeksu wykroczeń.
  • W przypadku braku odpowiedzi można złożyć skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
  • Warto gromadzić dokumentację interwencji, notatki służbowe i dane świadków.

Prawo do informacji o interwencjach policji

Zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej można żądać udostępnienia informacji dotyczących działań organów publicznych, w tym danych o przeprowadzonych interwencjach. Co do zasady organ powinien odpowiedzieć bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od otrzymania wniosku.

Jeżeli sprawa wymaga dłuższego rozpoznania, policja powinna poinformować o przyczynach opóźnienia oraz wskazać nowy termin odpowiedzi, nie dłuższy niż 2 miesiące.

Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?

Opisz swoją sprawę prawnikowi ›

Wycena zwykle w ciągu 2 godzin • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje

Brak odpowiedzi policji – co można zrobić?

Jeżeli organ nie odpowiada na wniosek w ustawowym terminie, możliwe jest wniesienie skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga może dotyczyć zarówno całkowitego braku odpowiedzi, jak i przewlekłego prowadzenia sprawy.

Jeżeli policja odmówi udostępnienia informacji, odmowa powinna zostać wydana w formie decyzji administracyjnej. Taką decyzję również można zaskarżyć do sądu administracyjnego.

Ważne: Jeżeli bezpodstawne interwencje wpływają na wykonywany zawód albo dobrą opinię, warto od początku dokumentować wszystkie wizyty policji i treść prowadzonych czynności. W niektórych sytuacjach istotna może być także ochrona nieposzlakowanej opinii.

Złośliwe niepokojenie i odpowiedzialność sprawcy

Art. 107 Kodeksu wykroczeń przewiduje odpowiedzialność za złośliwe niepokojenie innej osoby. Przepis obejmuje działania podejmowane w celu dokuczenia, nękania albo wywołania stresu u pokrzywdzonego.

Jeżeli sąsiad regularnie zgłasza nieprawdziwe informacje o zakłócaniu porządku, hałasie albo rzekomych naruszeniach prawa, takie zachowanie może zostać zakwalifikowane jako wykroczenie złośliwego niepokojenia.

Znaczenie ma przede wszystkim powtarzalność działań, zamiar dokuczenia oraz brak rzeczywistych podstaw do podejmowanych zgłoszeń. W przypadku długotrwałych działań można również analizować, czy zachowanie nie nosi znamion stalkingu z art. 190a Kodeksu karnego, zwłaszcza gdy dochodzi do ciągłego wywoływania poczucia zagrożenia.

W praktyce pomocne jest wykazanie, że zgłoszenia miały charakter uporczywy i były elementem konfliktu sąsiedzkiego albo celowego działania wymierzonego przeciwko konkretnej osobie. Podobne znaczenie ma także uciążliwe, powtarzalne nękanie za pomocą innych form kontaktu.

Jak zabezpieczyć dowody?

  • zachowuj daty i godziny interwencji policji,
  • wnioskuj o notatki służbowe i informacje o zgłoszeniach,
  • zabezpieczaj korespondencję ze wspólnotą lub administracją,
  • ustal świadków konfliktu lub interwencji,
  • notuj, czy policja stwierdziła jakiekolwiek naruszenia.

Przykłady

Poniższe sytuacje pokazują, w jaki sposób sądy i organy mogą oceniać uporczywe, bezpodstawne wezwania policji.

Przykład

Mieszkaniec bloku był wielokrotnie zgłaszany jako osoba zakłócająca ciszę nocną, mimo że podczas interwencji policja nie stwierdzała żadnych naruszeń. Po uzyskaniu informacji o interwencjach i ustaleniu sprawcy zgłoszeń pokrzywdzony złożył zawiadomienie o wykroczeniu z art. 107 Kodeksu wykroczeń.

Przykład

Sąsiad regularnie zgłaszał rzekome awantury domowe wyłącznie po to, aby utrudnić drugiej stronie wykonywanie pracy zdalnej i pogorszyć jej relacje z administracją budynku. Powtarzalność zgłoszeń oraz brak potwierdzenia zarzutów stały się podstawą do wszczęcia postępowania w sprawie złośliwego niepokojenia.

FAQ

Czy policja musi ujawnić dane osoby zgłaszającej?

Nie zawsze. Zakres udostępnianych danych zależy od charakteru sprawy, ochrony danych osobowych oraz rodzaju dokumentów znajdujących się w aktach.

Czy jednorazowe wezwanie policji wystarczy do ukarania sprawcy?

Zwykle istotny jest powtarzalny charakter działań i zamiar dokuczenia. Jednorazowe zgłoszenie rzadziej prowadzi do odpowiedzialności z art. 107 Kodeksu wykroczeń.

Czy można domagać się odszkodowania?

Tak, ale wymaga to wykazania szkody lub naruszenia dóbr osobistych. Każda sprawa wymaga indywidualnej oceny.

Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?

Opisz swoją sprawę prawnikowi ›

Wycena zwykle w ciągu 2 godzin
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje

Źródła:

  1. Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń.
  2. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
  3. Postanowienie Sądu Najwyższego z 25 listopada 2015 r., II KK 215/15.