Jakie skutki ma przeniesienie wyroku do Polski dla terminu wyjścia z więzienia?

Jak Polska przejmuje zagraniczne wyroki?

Obowiązujące przepisy przewidują procedurę przejęcia do wykonania w Polsce orzeczenia karnego wydanego za granicą.

Zgodnie z art. 609 § 1 Kodeksu postępowania karnego (K.p.k.) – w razie otrzymania wniosku państwa obcego o wykonanie wobec obywatela polskiego lub osoby mającej miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności lub środka polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przejęcia orzeczenia do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 611c § 1 Kodeksu postępowania karnego:

§ 1. Po przejęciu orzeczenia do wykonania sąd określa kwalifikację prawną czynu według prawa polskiego oraz karę i środek podlegające wykonaniu.

§ 2. Określając karę lub środek podlegające wykonaniu, sąd stosuje odpowiednio przepis art. 114 §4 Kodeksu karnego.

Art. 114 § 4 Kodeksu karnego (K.k.):

Jeżeli nastąpiło przejęcie obywatela polskiego, skazanego prawomocnie przez sąd obcego państwa, do wykonania wyroku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sąd określa według polskiego prawa kwalifikację prawną czynu oraz podlegającą wykonaniu karę lub inny środek przewidziany w tej ustawie. Podstawę określenia kary lub środka podlegającego wykonaniu stanowi wyrok wydany przez sąd państwa obcego, kara grożąca za taki czyn w polskim prawie, okres rzeczywistego pozbawienia wolności za granicą oraz wykonana tam kara lub inny środek, z uwzględnieniem różnic na korzyść skazanego.

Co mówią sądy – przykłady z orzecznictwa

• „Gdy orzeczona kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia w państwie wykonującym, ale różni się od kar zwykle orzekanych w takich przypadkach, to jej adaptacja nie może służyć przystosowaniu do polityki karnej państwa wykonania. Przepis art. 114 § 4 K.k. zawiera bowiem jedynie ustawowy zakaz pogarszania sytuacji skazanego po przyjęciu kary do wykonania. Brak jest w nim natomiast ustawowego nakazu polepszania tej sytuacji.” (Postanowienie SA w Rzeszowie z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II AKz 179/13).
• „Chociaż przepisy art. 114 § 4 K.k. w zw. z art. 611c § 1 i 2 K.p.k., art. 9 ust. 1 lit. b i art. 11 ust. 1 i 2 Konwencji o przekazywaniu osób skazanych sporządzonej w Strasburgu dnia 21 marca 1983 r. uprawniają sąd polski do określenia kary podlegającej wykonaniu według prawa polskiego także w ten sposób, że kara ta będzie łagodniejsza od kary wymierzonej w wyroku państwa obcego, mimo tego, iż kara orzeczona w tym wyroku mieści się w granicach ustawowego zagrożenia w polskiej ustawie karnej, to jednak określanie kary przez sąd polski nie jest jej wymierzeniem według dyrektyw art. 53 K.k. i powinno uwzględniać przede wszystkim karę wymierzoną w wyroku państwa obcego, która winna być łagodzona tylko zupełnie wyjątkowo, w celu dostosowania jej do polskiego systemu prawnego (np. w przypadku istnienia rażących dysproporcji między granicami ustawowych zagrożeń w obu krajach).” (Postanowienie SA w Gdańsku z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt II AKz 163/11).

Jakie zasady obowiązują w Polsce?

W polskim porządku prawnym za wymienione w pytaniu przestępstwo sąd nie będzie mógł orzec więcej niż 5 lat kary pozbawienia wolności – z uwagi na zasadę niepogarszania sytuacji sprawcy.

Zgodnie z art. 78 § 1 Kodeksu karnego – skazanego można warunkowo zwolnić po odbyciu co najmniej połowy kary, a jeżeli wymierzono karę pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż 25 lat – po odbyciu co najmniej 15 lat kary.

W polskim prawie istnieje możliwość przedterminowego zwolnienia po odbyciu co najmniej połowy kary. Ponadto obowiązuje zasada wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych.

Wnioski

Po przeniesieniu do Polski Pana siostrzeniec będzie mógł starać się o wcześniejsze opuszczenie zakładu karnego po spełnieniu przesłanek, w tym po odbyciu co najmniej połowy kary. Jeżeli w Szwecji orzeczono już skrócony okres odbywania kary, to w Polsce – na zasadzie wzajemnego uznawania orzeczeń państw obcych – sąd może również uznać takie orzeczenie.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555
2. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553

3. Konwencja o przekazywaniu osób skazanych, sporządzona w Strasburgu dnia 21 marca 1983 r., Dz.U. 1995 nr 51 poz. 279

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.