• Stan prawny na: 2026-05-20
Przy długoletnim wyroku trzeba osobno ocenić dwie kwestie: czy kary można objąć wyrokiem łącznym oraz czy skazany spełnia warunki do warunkowego przedterminowego zwolnienia.
W sprawach sprzed wielu lat szczególne znaczenie ma porównanie dawnych i obecnych przepisów, bo sąd powinien uwzględnić rozwiązanie względniejsze dla skazanego.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Tak, ale tylko wtedy, gdy konkretne wyroki spełniają ustawowe warunki do orzeczenia kary łącznej. Sama okoliczność, że skazany odbywa kilka kar po kolei, nie oznacza jeszcze, że sąd może je połączyć. Trzeba sprawdzić daty czynów, daty pierwszych wyroków, to, czy kary są tego samego rodzaju albo podlegają łączeniu, oraz czy wcześniejsze kary z warunkowym zawieszeniem zostały prawidłowo zarządzone do wykonania. Przy krótszych rozstrzygnięciach problem wykonania kary bywa inny - przykładowo wyrok 6 miesięcy więzienia wymaga osobnej oceny, czy możliwa jest zmiana sposobu wykonania kary albo inny środek wykonawczy.
Zgodnie z aktualnym art. 85 Kodeksu karnego kara łączna wchodzi w grę wtedy, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Jeżeli kolejne przestępstwo zostało popełnione już po pierwszym wyroku, co do zasady nie mamy zbiegu pozwalającego na wyrok łączny.
W opisanej sytuacji kluczowe jest więc ustalenie, czy wcześniejsze kary, które początkowo były zawieszone, dotyczą czynów popełnionych przed pierwszym wyrokiem w sprawie zakończonej karą 25 lat. Jeżeli tak, można rozważać wniosek o wyrok łączny. Jeżeli nie, kary będą wykonywane kolejno i trzeba skupić się raczej na warunkowym przedterminowym zwolnieniu albo innych środkach z prawa karnego wykonawczego.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Artykuł wymaga aktualizacji przede wszystkim dlatego, że po zmianach obowiązujących od 1 października 2023 r. kara 25 lat pozbawienia wolności nie funkcjonuje już w Kodeksie karnym jako odrębny rodzaj kary. Obecnie kara pozbawienia wolności może trwać od miesiąca do 30 lat. Nie oznacza to jednak, że dawne prawomocne wyroki 25 lat przestały istnieć albo że automatycznie należy je przeliczyć.
Aktualny art. 86 Kodeksu karnego przewiduje, że sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając 30 lat pozbawienia wolności. Jeżeli więc dziś sąd oceniałby kary 25 lat i 3 lata wyłącznie według obecnych reguł, zakres rozważań mógłby być inny niż w starszym stanie prawnym.
W sprawach dotyczących czynów i wyroków sprzed wielu lat nie wolno jednak pomijać art. 4 Kodeksu karnego. Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje inna ustawa niż w czasie popełnienia czynu, co do zasady stosuje się ustawę nową, ale należy zastosować ustawę poprzednio obowiązującą, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Dlatego przy karze 25 lat z 2007 r. trzeba przeanalizować akta i porównać przepisy obowiązujące w dacie czynów, w dacie orzekania oraz obecnie.
Jeżeli są podstawy do połączenia kar, sąd może orzec karę łączną w wyroku łącznym. Postępowanie może zostać wszczęte z urzędu, na wniosek skazanego albo na wniosek prokuratora. W praktyce, gdy rodzinie zależy na przyspieszeniu sprawy, najczęściej przygotowuje się wniosek skazanego albo wniosek złożony przez obrońcę.
Właściwy jest co do zasady sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji, obejmujący kary podlegające łączeniu. Jeżeli w pierwszej instancji orzekały sądy różnego rzędu, wyrok łączny wydaje sąd wyższego rzędu. Wniosek powinien wskazywać wszystkie wyroki, sygnatury, daty orzeczeń, jednostki, w których kary były wykonywane, oraz wyjaśniać, dlaczego zachodzi zbieg pozwalający na karę łączną.
Sąd w razie potrzeby zwraca się do zakładów karnych o opinię o zachowaniu skazanego, informacje o warunkach rodzinnych, majątkowych, stanie zdrowia i o wykonaniu kar. Jeżeli warunków do wyroku łącznego nie ma, sąd umorzy postępowanie. Jeżeli warunki są, sąd przeprowadzi rozprawę i w wyroku łącznym określi między innymi okresy zaliczone na poczet kary łącznej.
Dobra opinia z zakładu karnego ma znaczenie, ale nie przesądza sama o wyniku sprawy. Przy wyroku łącznym najważniejsze są warunki prawne łączenia kar. Zachowanie skazanego może natomiast wpływać na ocenę celów kary łącznej oraz na późniejsze postępowanie o warunkowe przedterminowe zwolnienie.
W opisanej sprawie pozytywnie przemawiają takie okoliczności jak brak skarg, ukończona terapia uzależnień, edukacja, praca, nagrody, prawidłowe funkcjonowanie w zakładzie karnym oraz przeniesienie do zakładu typu półotwartego. Kategoria i system odbywania kary pokazują postępy resocjalizacyjne, ale nie zastępują formalnych przesłanek ani decyzji sądu.
Drugą i często bardziej praktyczną drogą jest wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Sąd może zwolnić skazanego z odbycia reszty kary tylko wtedy, gdy jego postawa, właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po popełnieniu czynu i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, że po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, zwłaszcza nie popełni ponownie przestępstwa.
Przy karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż 25 lat aktualny art. 78 § 1 Kodeksu karnego przewiduje możliwość ubiegania się o warunkowe zwolnienie po odbyciu co najmniej 15 lat kary. Trzeba jednak sprawdzić, czy w wyroku nie wyznaczono surowszych ograniczeń na podstawie art. 77 § 2 Kodeksu karnego oraz czy skazany nie był skazany w warunkach recydywy, które mogą zmieniać minimalny okres odbycia kary.
Jeżeli kary nie podlegają łączeniu i skazany ma odbywać je kolejno, znaczenie może mieć art. 79 Kodeksu karnego, który odnosi reguły warunkowego zwolnienia do sumy kilku niepodlegających łączeniu kar. To kolejny powód, aby przed złożeniem wniosku ustalić dokładnie, jak administracja zakładu karnego i sąd penitencjarny obliczają termin nabycia uprawnienia do ubiegania się o zwolnienie.
Wniosek powinien być konkretny i oparty na dokumentach. Warto wskazać okres faktycznie odbytej kary, przebieg odbywania kary, nagrody, brak kar dyscyplinarnych, pracę, naukę, terapię, udział w programach resocjalizacyjnych, relacje rodzinne, naprawienie szkody lub starania w tym kierunku, a także realny plan po opuszczeniu zakładu karnego.
Do wniosku można dołączyć dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania po wyjściu, możliwość zatrudnienia, kontynuację terapii, wsparcie rodziny, zaświadczenia o ukończonych kursach i leczeniu, korespondencję z pracodawcą oraz inne materiały pokazujące trwałą zmianę postawy. W sprawach o najcięższe kary sąd będzie zwykle bardzo dokładnie badał, czy prognoza jest rzeczywiście pozytywna.
O warunkowym zwolnieniu orzeka sąd penitencjarny. Wniosek może złożyć skazany lub jego obrońca, a także dyrektor zakładu karnego albo sądowy kurator zawodowy. Jeżeli sąd odmówi, kolejny wniosek nie powinien być jedynie powtórzeniem poprzedniego; trzeba odnieść się do powodów odmowy i wykazać nowe albo lepiej udokumentowane okoliczności.
Poza wyrokiem łącznym i warunkowym zwolnieniem w szczególnych sytuacjach można rozważać także przerwę w wykonaniu kary, odroczenie wykonania kary, jeżeli sprawa dotyczy jeszcze kary niewykonywanej, albo prośbę o ułaskawienie, w tym dobrze uzasadniony list o ułaskawienie. Przy długoletniej karze pozbawienia wolności są to jednak środki wyjątkowe i wymagają odrębnych, poważnych podstaw, na przykład zdrowotnych, rodzinnych albo humanitarnych.
Nie istnieje natomiast prosta procedura automatycznego skrócenia wyroku tylko dlatego, że skazany długo przebywa w zakładzie karnym i zachowuje się poprawnie. Dobre zachowanie jest argumentem, ale musi zostać wykorzystane w odpowiednim trybie: przy wniosku o warunkowe zwolnienie, przy ocenie prognozy kryminologicznej albo przy innych postępowaniach wykonawczych. Podobnie osobnej analizy wymaga sytuacja, gdy problemem są nieodrobione prace społeczne a więzienie, bo chodzi wtedy o inny tryb wykonania kary.
Poniższe przykłady pokazują, dlaczego przy długoletnich karach nie wystarczy znać samej wysokości wyroków. Decydują daty czynów, daty wyroków, podstawa wykonania kary i aktualna sytuacja skazanego.
Jan został skazany w 2007 r. na 25 lat pozbawienia wolności. Wcześniej zapadły wobec niego dwa wyroki z karami pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, a wykonanie tych kar później zarządzono. Jeżeli wszystkie czyny zostały popełnione przed pierwszym wyrokiem dotyczącym któregokolwiek z nich, obrońca może rozważyć wniosek o wyrok łączny. Przed złożeniem wniosku trzeba jednak porównać dawne i obecne przepisy, bo wynik może zależeć od tego, który stan prawny jest względniejszy dla skazanego.
Paweł odbywa karę 25 lat pozbawienia wolności, a dodatkowe 2 lata dotyczą przestępstwa popełnionego już po pierwszym wyroku. W takiej sytuacji połączenie kar może być niedopuszczalne, bo nie chodzi o przestępstwa pozostające w zbiegu z art. 85 Kodeksu karnego. Rodzina powinna wtedy skupić się na ustaleniu terminu, od którego można skutecznie ubiegać się o warunkowe przedterminowe zwolnienie, oraz na przygotowaniu materiału potwierdzającego pozytywną prognozę.
Adam odbył ponad 15 lat kary, przebywa w zakładzie półotwartym, pracuje, ukończył terapię i ma zapewnione miejsce zamieszkania po zwolnieniu. Spełnienie minimalnego okresu odbycia kary pozwala złożyć wniosek, ale sąd nadal sprawdzi, czy zachowanie Adama, stosunek do przestępstwa, wsparcie po zwolnieniu i plan readaptacji dają podstawy do przyjęcia, że nie wróci on do przestępstwa.
Nie. Połączenie jest możliwe tylko wtedy, gdy kary spełniają warunki z przepisów o karze łącznej. Najważniejsze jest to, czy przestępstwa zostały popełnione przed pierwszym wyrokiem dotyczącym któregokolwiek z nich oraz czy kary są tego samego rodzaju albo podlegają łączeniu.
Nie. Sąd może orzec karę łączną tylko w granicach wynikających z ustawy i po analizie konkretnego stanu prawnego. W niektórych sprawach wyrok łączny może być korzystny, ale w innych nie zmieni realnego terminu wyjścia albo okaże się niedopuszczalny.
Co do zasady przy karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż 25 lat można ubiegać się o warunkowe zwolnienie po odbyciu co najmniej 15 lat kary. Trzeba jednak sprawdzić treść wyroku, ewentualne surowsze ograniczenia oraz status skazanego, na przykład recydywę.
Tak, mogą być korzystnym argumentem, bo pokazują postępy w resocjalizacji i większy poziom zaufania administracji więziennej. Nie są jednak samodzielną podstawą do zwolnienia. Sąd ocenia całokształt okoliczności, w tym ryzyko powrotu do przestępstwa.
Wniosek może złożyć skazany albo jego obrońca. Przepisy przewidują również możliwość złożenia wniosku przez dyrektora zakładu karnego lub sądowego kuratora zawodowego. W praktyce bardzo ważne jest, aby wniosek był dobrze udokumentowany i odnosił się do przesłanek z art. 77 Kodeksu karnego.
Najpierw trzeba dokładnie przeanalizować uzasadnienie odmowy. Kolejny wniosek powinien odpowiadać na zastrzeżenia sądu, wskazywać nowe okoliczności albo lepiej dokumentować wcześniejsze argumenty. Złożenie takiego samego wniosku od razu po odmowie zwykle nie przyspiesza sprawy.
W sprawie osoby odbywającej 25 lat pozbawienia wolności oraz dodatkową karę 3 lat trzeba w pierwszej kolejności sprawdzić, czy istnieją formalne podstawy do wyroku łącznego. Bez analizy akt nie da się odpowiedzialnie przesądzić, czy połączenie kar jest dopuszczalne i czy będzie korzystne.
Niezależnie od tego warto ocenić możliwość warunkowego przedterminowego zwolnienia. Długoletnie prawidłowe zachowanie, ukończona terapia, edukacja, praca i pobyt w zakładzie półotwartym mogą być ważnymi argumentami, ale muszą zostać przedstawione w sposób pokazujący pozytywną prognozę po wyjściu na wolność.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Katarzyna Talkowska-Szewczyk
Członek Okręgowej Izby Radców Prawnych we Wrocławiu. Absolwentka Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego oraz studiów podyplomowych – Prawo medyczne i bioetyka na Uniwersytecie Jagiellońskim na Wydziale Prawa i Administracji w Krakowie. Radca...
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik, kodeksy i wzory pism.