Telefon z groźbami karalnymi – jak zgłosić sprawę i jakie mogą być konsekwencje?

Groźby telefoniczne a odpowiedzialność karna

Jeżeli podczas rozmowy telefonicznej padły groźby pozbawienia życia, pobicia, skrzywdzenia dziecka albo innych działań wywołujących realną obawę ich spełnienia, może chodzić o przestępstwo groźby karalnej z art. 190 § 1 Kodeksu karnego. Kluczowe znaczenie ma to, czy pokrzywdzony rzeczywiście obawiał się realizacji gróźb i czy obawa ta była uzasadniona okolicznościami sprawy.

Znaczenie ma również kontekst całego konfliktu, wcześniejsze zachowanie sprawcy, agresywne wiadomości, uporczywe telefony czy próby zastraszania. Szczególnie poważnie traktowane są groźby dotyczące dziecka albo innych osób najbliższych.

Jeżeli po konflikcie rodzinnym lub emocjonalnym pojawiają się telefony, nękanie albo agresywne wiadomości, warto przeczytać także materiał dotyczący groźby kierowane po rozstaniu.

Czy można zgłosić sprawę mimo własnych emocjonalnych wiadomości?

Samo wysłanie obraźliwych SMS-ów albo emocjonalnych komentarzy nie powoduje automatycznie odpowiedzialności karnej. W praktyce jednak druga strona może próbować twierdzić, że doszło do zniewagi, naruszenia dóbr osobistych albo pomówienia.

Znaczenie ma przede wszystkim treść wiadomości, ich forma, zasięg publikacji oraz to, czy informacje były rozpowszechniane publicznie. Inaczej oceniane są prywatne wiadomości wysłane pod wpływem emocji, a inaczej publiczne wpisy w mediach społecznościowych.

Jeżeli doszło do publikowania prywatnych informacji, wiadomości lub ingerencji w komunikację drugiej osoby, warto zapoznać się także z problematyką naruszenie dóbr osobistych w rodzinie.

Prawo do życia w rodzinie jako dobro osobiste

Zgodnie z art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego ochronie podlegają dobra osobiste człowieka, w tym m.in. cześć, prywatność czy więzi rodzinne. Sądy wielokrotnie wskazywały, że prawo do życia rodzinnego oraz utrzymywania relacji rodzinnych również może podlegać ochronie cywilnej.

W praktyce oznacza to, że publiczne ujawnianie szczegółów życia prywatnego, rozpowszechnianie kompromitujących informacji czy uporczywe naruszanie prywatności może prowadzić do roszczeń o przeprosiny, usunięcie wpisów albo zapłatę zadośćuczynienia.

Zobacz również: Czy włamanie do telefonu jest karalne

Jak zgłosić groźby karalne?

Zawiadomienie można złożyć na policji albo w prokuraturze – ustnie do protokołu lub pisemnie. Najlepiej zrobić to możliwie szybko po zdarzeniu i przedstawić wszystkie dostępne dowody.

Warto zabezpieczyć:

• SMS-y i komunikatory,
• historię połączeń,
• nagrania rozmów, jeżeli zostały wykonane legalnie,
• screeny wpisów internetowych,
• dane świadków,
• notatki z datami i godzinami zdarzeń.

Jeżeli od zdarzenia minęło już trochę czasu, nadal można rozważyć zawiadomienie. Więcej informacji znajdziesz w materiale: zgłoszenie groźby po upływie czasu.

Czy obraźliwe SMS-y mogą mieć konsekwencje?

W pewnych sytuacjach obraźliwe wiadomości mogą prowadzić do odpowiedzialności za zniewagę albo naruszenie dóbr osobistych. Najczęściej dotyczy to jednak przypadków uporczywego nękania, publicznego poniżania albo publikowania nieprawdziwych informacji.

Jednorazowa emocjonalna reakcja po ujawnieniu zdrady zwykle oceniana jest inaczej niż długotrwałe i celowe działania mające poniżyć drugą osobę. Każda sprawa zależy jednak od konkretnego stanu faktycznego, treści wiadomości oraz materiału dowodowego.

FAQ

Czy groźby przez telefon są przestępstwem?

Tak, jeżeli wywołują uzasadnioną obawę ich spełnienia. Dotyczy to również gróźb wobec dziecka lub innych bliskich osób.

Czy mogę zgłosić sprawę mimo własnych obraźliwych wiadomości?

Tak. Organy ścigania oceniają każde zachowanie oddzielnie. Wysłanie obraźliwych SMS-ów nie odbiera prawa do ochrony przed groźbami.

Jakie dowody warto zachować?

Najważniejsze są SMS-y, nagrania, screeny, historia połączeń i dane świadków. Im szybciej zabezpieczysz materiał dowodowy, tym lepiej.

Czy groźby trzeba zgłosić od razu?

Nie zawsze, ale szybkie zgłoszenie zwykle ułatwia postępowanie dowodowe i zwiększa szanse na skuteczne działania policji.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny – Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny – Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
3. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego – Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555
4. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2006 r., sygn. akt WA 27/06
5. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I ACa 218/15

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.