Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Szantaż na Facebooku

Marek Gola • Opublikowane: 2016-12-23

Zaprosiłem pewną osobę do znajomych na Facebooku, przyjęła zaproszenie, nawiązała się konwersacja, w czasie której ten ktoś poprosił o pomoc materialną – wysłałem na podane konto pewną kwotę. Niestety w dalszej konwersacji pozwoliłem sobie na niefortunny żart, odczytany jako niemoralna propozycja. Ów człowiek następnie wykorzystał me dane, które otrzymał przy przelewie bankowym, i zaczął mnie szantażować, że wyjawi mojemu przełożonemu treść naszych rozmów. Zażądał przelania na konto pewnej sumy jako zadośćuczynienia i ja przestraszony wysłałem. Obiecał, że nie powie nikomu, ale mam wrażenie, że powiedział. Co mam zrobić w takiej sytuacji?

Marek Gola

»Wybrane opinie klientów

Szybkie i profesjonalne odpowiedzi, które mnie satysfakcjonowały. Bardzo grzeczny stosunek do klienta. Dziękuje.
Barbara
Polecam. Szybka profesjonalna porada prawna.
Katarzyna
Szybka odpowiedź i możliwość zadawania dodatkowych pytań.
Lucyna, 62 lata, nauczyciel
Zagodnienie wyjaśnione obszernie, szczegółowo, wyczerpijąco. Odpowiedz przesłana szybko. Odpowiedzi na pytania dodatkowe również przesłano szybko. Porada bardzo pomocna w rozwiązaniu problemu.
Szymon, 55 lat
 Fachowa porada i błyskawiczna odpowiedź
Helena, 64 lata, sprzataczka

Podstawę prawną opinii stanowią przepisy Kodeksu karnego (K.k.).

W mojej ocenie w opisanej sytuacji mamy do czynienia z czynem, który może wypełniać znamiona przestępstwa, o którym mowa w art. 191 § 1 K.k. Zgodnie z tym przepisem:

„Art. 191. § 1. Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

W pierwszej kolejności pochylić należy się nad zwrotem „groźba bezprawna”. Groźba bezprawna powinna być rozumiana zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 115 § 12 jako groźba określona w art. 190 § 1, jak i groźba spowodowania postępowania karnego lub rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego osoby najbliższej. Nie stanowi przy tym groźby bezprawnej zapowiedź spowodowania postępowania karnego, jeśli ma ona na celu jedynie ochronę prawa naruszonego przestępstwem. Innymi słowy, nawet gdyby obecnie wskazał Pan grożącemu, że zgłosi sprawę na policję, to Pana zachowanie polegające na zagrożeniu zgłoszeniem sprawy na policję nie może być rozpatrywane w kategoriach zachowania wypełniającego znamiona czynu, o którym mowa w art. 191 § 1 K.k., w przeciwieństwie do zachowania Pana rozmówcy, który grozi Panu, że jeżeli nie wykona Pan jego polecenia, tj. nie zapłaci określonej kwoty pieniędzy, wówczas rozpowszechni rozmowę z Pana udziałem. Nie ma bowiem wątpliwości, iż zachowanie tej osoby stanowi realną groźbę upublicznia rozmowy, co naruszyć może Pana część, dobre imię, a przede wszystkim prawo do prywatności.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Przez działanie należy rozumieć wykonywanie określonych ruchów, zaniechanie polega na powstrzymaniu się od ich wykonywania, a znoszenie to tolerowanie pewnego nieprzyjemnego dla danej osoby stanu rzeczy (zob. M. Filar, w: Kodeks..., red. O. Górniok, 2006, s. 624). W mojej ocenie zachowanie grożącego winno być postrzegane jako wykonywanie określonych ruchów zmierzających do szantażowania Pana.

Ustawodawca bowiem posługuje się wskazaniem, iż groźba bezprawna jest dokonywana w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia. W Pana przypadku rozmówca działa z zamiarem bezpośrednim, na co wskazuje jego notoryczność, a także co raz śmielsze działanie. Nie ulega nadto wątpliwości, iż swym zachowaniem rozmówca zmierza do wymuszenia na Panu określonego działania, tj. płacenia za milczenie. Można jedynie przypuszczać, że wcześniej czy później rozmówca zechce z tego uczynić źródło stałego dochodu.

Celem przedstawienia argumentu do walki z ewentualną obroną wskazać należy na pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy z dnia 22 lutego 1963 r., sygn. akt II K 997/60, zgodnie z którym: „różnica pomiędzy perswazją i nakłanianiem z jednej strony a zmuszeniem polega na tym, że perswazja lub nakłanianie zmierza poprzez stosowną i przekonywającą argumentację do wywołania zmiany w sferze poglądów i woli przekonywanego oraz podjęcia przez niego jakiejś akcji, bądź powstrzymania się od działania z własnej woli, natomiast zmuszenie ma na celu złamanie oporu wynikającego ze sprzeczności pomiędzy wolą i poglądami zmuszanego, a czynnością, która ma być podjęta lub zaniechana oraz doprowadzenie do podjęcia bądź zaniechania czynności wbrew woli pokrzywdzonego. Środkami wiodącymi do bezprawnego złamania oporu osoby pokrzywdzonej są: przemoc fizyczna (vis absoluta) i przymus psychiczny (vic compulsiva) w postaci groźby popełnienia przestępstwa, groźby spowodowania postępowania karnego i groźby rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego bliskich”.

Groźba popełnienia przestępstwa, która nie wzbudza w zagrożonym uzasadnionej obawy jej spełnienia, nie jest groźbą bezprawną w rozumieniu art. 191 K.k. W Pana jednak przypadku nie można mówić o braku obawy z Pana strony spełnienia zapowiedzi wyrażanych przez tę osobę, skoro jak wynika z treści Pana pytania co raz bardziej myśli Pan o spełnieniu świadczenia.

Teraz, w mojej ocenie, nie pozostaje nic innego, jak próbować nagrać rozmowy tego rozmówcy na telefon lub dyktafon, celem ich dalszego wykorzystania w ramach postępowania karnego lub zabezpieczyć poprzez tzw. print screen. Po uzyskaniu dowodów zasadnym jest podjęcie decyzji o zawiadomieniu o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa, albowiem tylko w taki sposób organa ścigania mogą dowiedzieć się o zachowaniu tego człowieka. Z chwilą złożenia takiego zawiadomienia, postępowanie będzie toczyło się z urzędu. Złożenie takiego zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełniania przestępstwa jest wolne od jakichkolwiek opłat.

Czyn, o którym mowa w art. 191 § 1 K.k., jest ścigany z oskarżenia publicznego z urzędu.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podobne materiały

Szkalujący anonim z numeru zastrzeżonego

Moja żona otrzymała telefoniczny anonim z numeru zastrzeżonego szkalujący mnie jako męża i ojca. Żona chce rozwodu lub separacji. Czy sprawcę...

Uporczywe nękanie, czyli tzw. stalking

Moja dziewczyna ma problem ze starym znajomym. Od jakiegoś czasu wysyła do niej smsy, w których pisze, że ją kocha, żeby się z nim spotkała, żeby...

Złośliwe niepokojenie

Będąc w związku małżeńskim wplątałam się w krótki romans z mężczyzną, który również był żonaty. Dowiedziała się o tym jego...

Pozew zbiorowy przeciwko oszustce z internetu

Wraz z czterdziestoma innymi osobami zostałam oszukana przez osobę, która miała nam sprzedać pewne urządzenie AGD. Jego cena wynosiła 120 zł, była to...

Próba wyłudzenia pieniędzy przez osobę podającą się za pracownika firmy windykacyjnej

Dzwoniła do mnie osoba podająca się za pracownika firmy windykacyjnej z informacją, że jakaś firma reklamowa twierdzi, że mam u nich nieopłaconą...

Kredyt na zakup działki – przysługa czy oszustwo?

Sześć lat temu córka mojej siostry wzięła dla mnie kredyt na zakup działki budowlanej. Poprosiłam ją o taką przysługę, bo ja nie miałam...

Oszustwo przez sklep internetowy - co zrobić?

Prawdopodobnie kilka tygodni temu padłam ofiarą oszustwa firmy. Zamówiłam przez sklep internetowy drogie buty, za które zapłaciłam z góry. Chcąc...

Oszuści podszywający się pod bank

Kilka dni temu zostały wyłudzone ode mnie dane osobowe figurujące w dowodzie osobistym. Mam uzasadnione podejrzenie, że byli to oszuści podszywający się...

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »