Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Upoważnienie do konta bankowego i oskarżenie o kradzież

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 2017-04-17

Żona, opiekując się starszą osobą, została upoważniona do konta bankowego i dostała środki, które były na nim. Jednak po pewnym czasie osoba darująca zmieniła zdanie, zgłosiła całą sprawę na policję i oskarżyła żonę o kradzież. Jak żona może się teraz bronić?

Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu karnego zwanego dalej K.k.

Z treści Pana pytania wynika, że Pana małżonka będąc opiekunem osoby prawnej została upoważniona do jej konta bankowego. W trakcie opieki podopieczny podjął decyzję o darowaniu na rzecz Pana żony określonej kwoty pieniędzy, a w chwili obecnej się z tego wycofał. Małżonka została poinformowana, że okoliczność ta została zgłoszona na policję.

W pierwszej kolejności, jak mniemam na okoliczność darowizny nie macie Państwo żadnych dowodów, jak choćby SMS, kartka papieru wypisana przez podopiecznego lub choćby świadka, który powyższe potwierdzi. Jeżeli powyższe stanowi prawdę, to zasadnym byłoby zastanowienie się w jakich okolicznościach doszło do upoważnienia Pana żony do dysponowania środkami znajdującymi się na rachunku bankowym. Należy zatem ustalić datę początkową takiego upoważnienia oraz poszczególne operacje, które były czynione. Ponadto zachodzi pytanie, czy Pana żona pamięta, który z pracowników instytucji finansowej przygotowywał dokumenty do podpisu. Mniemam bowiem, że upoważnienie nastąpiło w banku. Jeżeli mamy do czynienia z upoważnieniem do elektronicznego rachunku bankowego to zasadnym będzie przeanalizowanie operacji bankowych dokonanych w czasie upoważnienia, do wykazana, że Pana żona była upoważniona do konta, albowiem dokonywała przelewy za mieszkanie/dom, opłacała media, itp.

Każdy przelew wykonany z rachunku podopiecznego, a związany z jego utrzymaniem wiąże się z tym, że znaczenie łatwiej będzie wykazać Pana żonie upoważnienie nie tylko do wejścia na rachunek bankowy, ale także do dysponowania środkami na nim zdeponowanymi.

„Art. 284. § 1. Kto przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. W wypadku mniejszej wagi lub przywłaszczenia rzeczy znalezionej, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 4. Jeżeli przywłaszczenie nastąpiło na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.”

Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 siepania 1978 r., sygn. akt Rw 285/78, „Różnica między przestępstwem kradzieży […] a przestępstwem przywłaszczenia […] polega na tym, że sprawca kradzieży zabiera z posiadania innej osoby cudze mienie ruchome w celu przywłaszczenia, natomiast sprawca przestępstwa określonego w art. 204 § 1 k.k. [z 1969 r., obecnie art. 284 k.k. – przyp. M.S.] przywłaszcza sobie cudze mienie ruchome, które nie zostało mu powierzone, jednakże znalazło się już w jego legalnym, nie bezprawnym, posiadaniu”.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z 20 lipca 1999 r., sygn. akt II AKa 136/99, wskazał, iż „strona podmiotowa przestępstwa z art. 284 § 1 k.k. ma charakter umyślny i kierunkowy; sprawca musi działać w ściśle określonym celu, którym jest przywłaszczenie cudzej rzeczy (mienia). Nie wystarcza, że sprawca godził się na możliwość przywłaszczenia. Niezbędne dla przypisania mu przywłaszczenia jest, by tego chciał, by to było jego celem. Umyślność jest ściśle związana ze stanem świadomości sprawcy czynu zabronionego. O zachowaniu umyślnym można mówić jedynie wtedy, gdy sprawca obejmuje swoją świadomością wszystkie istotne elementy czynu, wszystkie jego podstawowe znamiona, a istotnym wyznacznikiem tego, że sprawca obejmuje czyn swój świadomością, a zatem i umyślnością jest jego zamiar”.

W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II AKa 108/98, w którym wskazano, iż „niezbędnym składnikiem przywłaszczenia jest pod względem podmiotowym zamiar sprawcy pozbawienia właściciela mienia stanowiącego jego własność, a znajdującego się w posiadaniu sprawcy i zatrzymanie tego mienia wbrew woli właściciela. Samo tylko bezprawne zatrzymanie cudzego mienia i nawet używanie go chociażby w celu osiągnięcia zysku, bez zamiaru jego zatrzymania nie stanowi przestępstwa przywłaszczenia”.

Nie bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy pozostaje także pogląd, który Sąd Apelacyjny w Lublinie wyraził w wyroku z dnia 3 grudnia 1998 r., sygn. akt II AKa 176/98, zgodnie z którym „przywłaszczeniem w rozumieniu art. 284 k.k. jest bezprawne, z wyłączeniem osoby uprawnionej, rozporządzenie cudzym mieniem ruchomym przez włączenie go do majątku swojego lub innej osoby i powiększenie w ten sposób swojego lub innej osoby stanu posiadania bądź też przeznaczenie go na inny cel niż przekazanie właścicielowi. Zamiar przywłaszczenia należy oceniać nie na podstawie okoliczności istniejącej w chwili zawierania transakcji, w wyniku której sprawca znalazł się w legalnym posiadaniu cudzego mienia, ale na podstawie okoliczności istniejącej w chwili powierzenia mu mienia”.

Na korzyść małżonki na pewno przemawiałoby, gdyby zgłosiła taką darowiznę do urzędu skarbowego. Jeżeli nie dokonała tego na dzień dzisiejszy to należałoby się zastanowić nad zgłoszeniem tego do urzędu skarbowego, jednakże takie zachowanie może być przez organa ścigania potraktowane jako działanie metodą faktów dokonanych.

Jak mniemam także Pan posiada wiedzę o darowiźnie co z kolei wymaga, by żona wnosiła o przesłuchanie Pana w charakterze świadka na okoliczność otrzymana darowizny pieniężnej od podopiecznego przez Pana żonę. Jeżeli prócz Pana są jakieś inne osoby, które mogą mieć wiedzę w tym zakresie zasadnym byłoby wnioskowanie o ich przesłuchanie.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podobne materiały

Konsekwencje skradzenia dokumentów

7 lat temu skradziono mi dokumenty. Sprawa została zgłoszona na policję natychmiast. Po jakimś czasie zostały przychodzić różne wezwania do zapłaty od...

Podrobienie wpisu w książeczce wojskowej

Jakie konsekwencje poniesie osoba, która w książeczce wojskowej zmieniła datę zakończenia służby (podrobiła wpis) i została złapana podczas...

Nagranie rozmowy o pracodawcy i jej wykorzystanie

Kilka miesięcy temu zostałam nagrana telefonem komórkowym przez koleżankę, z którą prowadziłam rozmowę na temat pracodawcy. Rozmowa ta została...

Odpowiedź na nielegalne ogłoszenie, ale bez realizacji zakupu

Odpowiedziałam na ogłoszenie dotyczące sprzedaży leku na receptę u sprzedawcy, który nie pracuje jako farmaceuta i nie wymaga dostarczenia recepty....

Szantaż męża kochanki

W przeszłości miałem przelotny romans z kobietą pozostającą w związku małżeńskim. Jej mąż wynajął detektywa i jest w posiadaniu...

Sfałszowany podpis na umowie pożyczki

Moja mama wzięła pożyczkę w firmie pożyczkowej na moje dane bez mojej wiedzy i zgody. Posłużyła się skanem dowodu i sfałszowała mój...

Nieuprawnione kopiowanie informacji z telefonu żony

Mój mąż przejrzał mi wiadomości z telefonu z aplikacji Messenger. Telefon nie był zabezpieczony żadnym hasłem. Nie umiał sam skopiować tych...

Parkowanie na uliczce osiedlowej

Czy na osiedlowej, wewnętrznej uliczce, która umożliwia dojazd do posesji („ślepej”), można parkować samochód?

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »