• Stan prawny na: 2026-05-22
Na odmowę wniesienia skargi nadzwyczajnej przez Prokuratora Generalnego co do zasady nie przysługuje zwykłe odwołanie do sądu ani zażalenie. Można jednak złożyć skargę lub wniosek do właściwego przełożonego w prokuraturze, zwłaszcza gdy odpowiedź jest ogólnikowa, pomija zarzuty albo wskazuje na nierzetelne rozpoznanie sprawy.
Taka skarga nie zmusza prokuratury do wniesienia skargi nadzwyczajnej. Może natomiast doprowadzić do ponownej analizy pisma, dlatego warto działać szybko i pilnować terminów z ustawy o Sądzie Najwyższym.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Stan prawny: 22 maja 2026 r.
Skarga nadzwyczajna to wyjątkowy środek zaskarżenia prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego albo wojskowego kończącego postępowanie w sprawie. Nie służy do ponownego prowadzenia całego procesu ani do zwykłej polemiki z wyrokiem. Jej celem jest usunięcie orzeczeń szczególnie wadliwych, gdy wymaga tego praworządność i sprawiedliwość społeczna.
Zgodnie z art. 89 ustawy o Sądzie Najwyższym skarga nadzwyczajna może być oparta między innymi na naruszeniu zasad, wolności lub praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji, rażącym naruszeniu prawa przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie albo oczywistej sprzeczności istotnych ustaleń sądu z materiałem dowodowym. Dodatkowo orzeczenie nie może być uchylone lub zmienione w innym trybie nadzwyczajnym.
Skargi nadzwyczajnej nie wnosi sama strona. Mogą to zrobić tylko uprawnione organy, w szczególności Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Rzecznik Finansowy, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz - w zakresie swojej właściwości - Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Osoba zainteresowana może więc złożyć wniosek do takiego organu, ale nie ma roszczenia o to, aby organ skargę nadzwyczajną wniósł.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Jeżeli Prokuratura Krajowa albo Prokurator Generalny odmawia wniesienia skargi nadzwyczajnej, odpowiedź taka co do zasady nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem procesowym, od którego przysługuje zażalenie do sądu. Nie ma więc prostego środka odwoławczego, który nakazywałby prokuraturze wniesienie skargi do Sądu Najwyższego.
Można natomiast złożyć skargę lub wniosek dotyczący sposobu rozpoznania sprawy. Ma to sens zwłaszcza wtedy, gdy odpowiedź jest ewidentnie szablonowa, odnosi się do zarzutów, których we wniosku nie było, pomija najważniejsze argumenty albo wskazuje, że organ nie przeanalizował dokumentów. Taka skarga powinna żądać ponownej, rzetelnej oceny wniosku, a nie tylko wyrażać niezadowolenie z wyniku sprawy.
W sprawach skarg i wniosków dotyczących prokuratora zastosowanie ma dział VI ustawy Prawo o prokuraturze. Co do zasady skargi lub wnioski dotyczące prokuratora rozpoznaje prokurator bezpośrednio przełożony. Jeżeli pismo dotyczy czynności w Prokuraturze Krajowej albo osoby pełniącej funkcję kierowniczą, warto zaadresować je do Prokuratora Generalnego albo do Prokuratury Krajowej z wyraźnym wnioskiem o przekazanie według właściwości.
Skarga może być uzasadniona, jeżeli problem dotyczy sposobu rozpoznania wniosku, a nie wyłącznie samej oceny prawnej. W praktyce warto wskazać, że prokuratura:
Trzeba jednak zachować ostrożność: prokurator jest niezależny przy wykonywaniu czynności, a skarga nie może służyć obchodzeniu braku ustawowego odwołania. Organ rozpoznający skargę może sprawdzić przede wszystkim prawidłowość i rzetelność postępowania z wnioskiem. Nie musi natomiast przyjąć, że sama odmienna ocena merytoryczna oznacza naruszenie prawa.
Pismo powinno być konkretne, spokojne i oparte na dokumentach. Najlepiej nadać mu tytuł: „Skarga na sposób rozpoznania wniosku o wniesienie skargi nadzwyczajnej” albo „Wniosek o ponowną analizę sprawy”. W treści warto wskazać:
Do pisma warto dołączyć kopię odmowy, kopię pierwotnego wniosku oraz najważniejsze orzeczenia i dokumenty, na których opiera się zarzut rażącego naruszenia prawa. Nie należy używać sformułowań obraźliwych ani powtarzać tej samej skargi bez nowych argumentów, bo takie pisma mogą zostać pozostawione bez rozpoznania.
Najważniejszy jest termin do wniesienia samej skargi nadzwyczajnej. Obecnie, po zakończeniu okresu przejściowego dotyczącego tzw. starych spraw, zasadą jest 5 lat od dnia uprawomocnienia się zaskarżonego orzeczenia. Jeżeli od orzeczenia była wniesiona kasacja albo skarga kasacyjna, termin wynosi 1 rok od dnia ich rozpoznania.
Okres przejściowy pozwalający obejmować skargą nadzwyczajną część starszych orzeczeń upłynął 3 kwietnia 2024 r. W 2026 r. nie można więc zakładać, że samo powołanie się na dawny wyrok wystarczy do dopuszczalności skargi. Jeżeli termin już minął, skarga na sposób działania prokuratury co do zasady go nie przywróci.
Złożenie skargi na odmowę prokuratury nie zawiesza terminów przewidzianych w ustawie o Sądzie Najwyższym. Dlatego równolegle warto rozważyć złożenie wniosku do innego uprawnionego organu, na przykład Rzecznika Praw Obywatelskich, jeżeli sprawa dotyczy praw i wolności jednostki, albo do właściwego rzecznika sektorowego, gdy sprawa mieści się w jego kompetencjach.
W takich sprawach często mylone są dwa środki: skarga nadzwyczajna i skarga kasacyjna. Skarga kasacyjna w sprawach cywilnych jest zwykłym nadzwyczajnym środkiem z Kodeksu postępowania cywilnego i podlega odrębnym wymogom. Co do zasady wnosi ją profesjonalny pełnomocnik w terminie 2 miesięcy od doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka mają w tym zakresie szczególne uprawnienia i odrębny termin.
Art. 3983 Kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie albo na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być natomiast zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. To rozróżnienie jest istotne także wtedy, gdy prokuratura w odpowiedzi błędnie odwołuje się do zarzutów faktycznych, których wnioskodawca nie podnosił.
W skardze na odmowę warto więc jasno napisać, czy chodziło o skargę nadzwyczajną, czy o skargę kasacyjną. W przeciwnym razie organ może potraktować pismo według niewłaściwych kryteriów albo odpowiedzieć w sposób nieprzystający do rzeczywistego żądania.
Przykłady pokazują, kiedy skarga na sposób rozpoznania wniosku może być racjonalnym krokiem, a kiedy trzeba szukać innej drogi działania.
Pan Marek złożył do Prokuratora Generalnego wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej. Wskazał rażące naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego i dołączył orzeczenia potwierdzające rozbieżność. Odpowiedź odmowna dotyczyła jednak głównie oceny dowodów, której Marek w ogóle nie kwestionował. W takiej sytuacji zasadne może być złożenie skargi na nierzetelne rozpoznanie wniosku i żądanie odniesienia się do rzeczywistych zarzutów.
Pani Ewa otrzymała odmowę na kilka miesięcy przed upływem 5 lat od prawomocnego wyroku. Zamiast ograniczyć się do ogólnej skargi, przygotowała krótkie pismo wskazujące, które argumenty pominięto, dołączyła kopię pierwotnego wniosku i równolegle zwróciła się do Rzecznika Praw Obywatelskich. Takie działanie nie gwarantuje sukcesu, ale zmniejsza ryzyko utraty czasu.
Pan Tomasz przegrał sprawę wiele lat temu i dopiero w 2026 r. wystąpił o skargę nadzwyczajną. Prokuratura odmówiła, wskazując na upływ terminu. Jeżeli z dokumentów rzeczywiście wynika, że nie mieści się on w terminie 5 lat ani w rocznym terminie po rozpoznaniu kasacji lub skargi kasacyjnej, skarga na prokuraturę najprawdopodobniej nie zmieni sytuacji. W takim przypadku trzeba sprawdzić, czy istnieje inny, właściwy dla sprawy środek prawny.
Nie. Osoba prywatna może przygotować wniosek do uprawnionego organu, ale sama skarga nadzwyczajna musi zostać wniesiona przez jeden z organów wskazanych w ustawie o Sądzie Najwyższym.
Co do zasady nie jest to postanowienie procesowe ani decyzja administracyjna, od której przysługuje typowe odwołanie lub zażalenie. Można natomiast złożyć skargę lub wniosek dotyczący sposobu rozpoznania sprawy.
Wniosek powinien zostać oceniony rzetelnie, ale w praktyce duże znaczenie ma to, jakie dokumenty i argumenty przedstawi wnioskodawca. Jeżeli bez akt nie da się ocenić sprawy, warto wyraźnie wskazać, które akta lub dokumenty powinny zostać sprawdzone i dlaczego są istotne.
Nie. Skarga na sposób rozpoznania wniosku nie zawiesza ani nie przerywa ustawowych terminów do wniesienia skargi nadzwyczajnej. Dlatego z takim pismem nie warto zwlekać. Odrębnie wyjaśniamy, gdzie składa się skargę na prokuratora.
Należy zestawić odpowiedź z pierwotnym wnioskiem i wskazać konkretne rozbieżności: pominięte zarzuty, błędnie opisany stan sprawy, brak odniesienia do przepisów lub dokumentów. Samo stwierdzenie, że odpowiedź jest „z automatu”, zwykle będzie za słabe.
Skarga na odmowę wniesienia skargi nadzwyczajnej jest możliwa przede wszystkim jako skarga na sposób działania prokuratury, a nie jako klasyczne odwołanie od decyzji. Największe znaczenie ma wykazanie konkretnych uchybień: pominięcia argumentów, błędnego odczytania wniosku, braku odniesienia do przesłanek ustawowych albo nierzetelnego uzasadnienia.
Nie należy jednak zakładać, że taka skarga automatycznie doprowadzi do wniesienia skargi nadzwyczajnej. Organ nadal ocenia, czy sprawa spełnia rygorystyczne przesłanki z ustawy o Sądzie Najwyższym. W praktyce najbezpieczniej działać szybko, przygotować pismo w sposób uporządkowany i rozważyć równoległe zwrócenie się do innego uprawnionego organu.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym - Dz.U. 2024 poz. 622, w szczególności art. 89-95 i art. 115.
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296, w szczególności art. 3983 i art. 3985.
3. Ustawa z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze - Dz.U. 2016 poz. 177, w szczególności dział VI.
4. Informacja Prokuratury Krajowej „Skargi i wnioski” - gov.pl.
5. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt IV CSK 195/18; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2019 r., sygn. akt I UK 89/18; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt IV CSK 679/13.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Paulina Olejniczak-Suchodolska
Radca prawny, absolwentka Wydziału Prawa na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Ukończyła aplikację radcowską przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Warszawie. Doświadczenie zawodowe zdobywała współpracując z kancelariami prawnymi. Specjalizuje się głównie w prawie...
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik, kodeksy i wzory pism.