Porady prawne od 2006 roku
Zapytaj prawnika ›

Pobranie pieniędzy z konta rodzica lub partnera – kiedy jest kradzież?

Stan prawny na: 2026-08-17 | Autor: Redakcja Prawo-karne.info

Rodzic, partner lub małżonek dał Ci kartę, PIN, login albo pełnomocnictwo do rachunku, a później zarzucił bezprawne pobranie pieniędzy? Sam dostęp do konta nie przesądza ani o winie, ani o prawie do wykorzystania środków.

Kluczowe są zakres zgody, sposób wykonania wypłaty lub przelewu, pochodzenie pieniędzy oraz zamiar osoby, która nimi zadysponowała. W zależności od faktów sprawa może dotyczyć kradzieży, przywłaszczenia, oszustwa komputerowego albo w ogóle nie wypełniać znamion przestępstwa.

Pobranie pieniędzy z konta rodzica lub partnera – kiedy jest kradzież?
Najważniejsze:
  • Samo posiadanie karty, PIN-u, loginu lub pełnomocnictwa do rachunku nie oznacza automatycznie zgody na przeznaczenie pieniędzy na własne potrzeby.
  • Kwalifikacja zależy od mechanizmu działania: znaczenie może mieć kradzież, przywłaszczenie, oszustwo albo oszustwo komputerowe, a w części spraw brak będzie podstaw do odpowiedzialności karnej.
  • Jeżeli pokrzywdzonym jest osoba najbliższa w rozumieniu Kodeksu karnego, przy przestępstwach z art. 278, 284, 286 i 287 k.k. ściganie następuje na jej wniosek.
  • Najważniejsze dowody to historia rachunku, zakres pełnomocnictwa, wiadomości o zgodzie na wypłatę lub przelew, dokumenty dotyczące pochodzenia środków oraz dowody ich późniejszego rozliczenia.

W sporach rodzinnych określenie „ukradł pieniądze z konta” często pojawia się zanim ktokolwiek ustali, kto miał prawo do środków i na co faktycznie udzielono zgody. Dla odpowiedzialności karnej nie wystarcza sam fakt, że pieniądze wyszły z rachunku rodzica, małżonka albo partnera. Trzeba odtworzyć cały układ: do kogo należały środki, kto mógł nimi dysponować, w jakim celu udostępniono dostęp do konta i co osoba korzystająca z tego dostępu zamierzała zrobić z pieniędzmi.

Istotne jest też rozróżnienie między technicznym dostępem do rachunku a prawem do pieniędzy. Bank może umożliwiać pełnomocnikowi wykonywanie operacji, ale zakres relacji między właścicielem środków a pełnomocnikiem może być węższy. Z drugiej strony samo niezadowolenie właściciela rachunku po fakcie nie wystarczy do uznania wcześniejszej, rzeczywiście uzgodnionej wypłaty za przestępstwo.

Pobranie pieniędzy z konta rodzica lub partnera – kiedy jest kradzież? – najważniejsze informacje

Kiedy taki problem pojawia się w praktyce?

Najczęstszy scenariusz jest prosty: rodzic przekazuje dziecku kartę i PIN, partner zna login do bankowości internetowej, a małżonek ma formalne pełnomocnictwo do rachunku. Dopóki operacje są wykonywane zgodnie z ustaleniami, nie ma konfliktu. Problem zaczyna się wtedy, gdy jedna ze stron twierdzi, że dostęp był udzielony tylko do określonego celu, a druga uważa, że mogła korzystać z pieniędzy szerzej.

Przykładowo rodzic może pozwolić na wypłacanie gotówki na leki i zakupy, ale nie na finansowanie prywatnych wydatków dziecka. Partnerzy mogą wspólnie opłacać rachunki z jednego konta, choć tylko jedna osoba jest formalnym posiadaczem rachunku. Małżonkowie mogą z kolei spierać się, czy konkretne środki były częścią majątku wspólnego, czy majątku osobistego jednego z nich.

Od czego zależy ocena prawna?

Najważniejsze jest ustalenie, czy pieniądze albo prawo do środków były dla danej osoby cudze oraz czy działała ona z zamiarem potraktowania ich jak własnych. W praktyce organ powinien badać nie tylko dokumenty bankowe, lecz także uzgodnienia rodzinne, źródło pieniędzy, wcześniejszy sposób korzystania z rachunku i zachowanie stron po transakcji.

Sytuacja Co może mieć znaczenie prawne Co trzeba ustalić
Zabranie cudzej gotówki Możliwa kradzież z art. 278 k.k. Czy gotówka była cudza i czy została zabrana w celu przywłaszczenia.
Wykorzystanie legalnie udzielonego dostępu do pieniędzy wbrew ustalonemu celowi Możliwe przywłaszczenie z art. 284 k.k. Zakres zgody, prawo do środków, cel operacji i zamiar zatrzymania pieniędzy dla siebie.
Nieuprawniona operacja w bankowości elektronicznej Możliwe oszustwo komputerowe z art. 287 k.k. Czy działanie było bez upoważnienia i czy wpływało na automatyczne przetwarzanie lub przekazywanie danych w celu korzyści albo wyrządzenia szkody.
Nakłonienie rodzica lub partnera do przelewu przez wprowadzenie w błąd Możliwe oszustwo z art. 286 k.k. Czy pokrzywdzony sam rozporządził mieniem wskutek błędu, wyzyskania błędu albo niezdolności do należytego pojmowania działania.

Nie każda wypłata z bankomatu ani każdy przelew z cudzego rachunku jest więc „kradzieżą” w technicznym znaczeniu art. 278 k.k. Sposób uzyskania dostępu, rodzaj operacji i relacja osoby wykonującej transakcję do pieniędzy mogą prowadzić do innej kwalifikacji. Szczególnie ostrożnie trzeba oceniać sprawy, w których karta lub dane logowania zostały wcześniej dobrowolnie udostępnione.

Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?

Opisz swoją sprawę prawnikowi ›

Wycena zwykle w ciągu 2 godzin • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje

Podstawa prawna i kwalifikacja sprawy

Przepisy, które najczęściej mają znaczenie

Art. 278 § 1 k.k. dotyczy zaboru cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. W sprawach dotyczących rachunku bankowego ma znaczenie przede wszystkim wtedy, gdy przedmiotem zaboru jest gotówka lub inna rzecz ruchoma. Nie należy automatycznie kwalifikować każdego bezprawnego przelewu jako zwykłej kradzieży.

Art. 284 § 1 k.k. penalizuje przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej albo prawa majątkowego. Ten przepis może być istotny, gdy osoba miała legalny dostęp do rachunku lub pieniędzy, ale następnie potraktowała cudze środki jak własne, mimo że zakres zgody tego nie obejmował. Szczegółowy problem rodzinny opisuje osobny materiał o przywłaszczeniu pieniędzy z konta rodzica.

Art. 286 § 1 k.k. może znaleźć zastosowanie, jeżeli sprawca doprowadził inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wprowadzenie jej w błąd, wyzyskanie błędu albo niezdolności do należytego pojmowania działania. To inny mechanizm niż samodzielne wykonanie przelewu bez wiedzy pokrzywdzonego.

Art. 287 § 1 k.k. dotyczy oszustwa komputerowego. Może mieć znaczenie, gdy ktoś bez upoważnienia wpływa na automatyczne przetwarzanie, gromadzenie lub przekazywanie danych albo zmienia, usuwa czy wprowadza zapis danych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub wyrządzenia szkody.

Jeżeli problem polega na tym, że formalne pełnomocnictwo do rachunku było szerokie, ale właściciel twierdzi, że prywatne ustalenia ograniczały sposób korzystania z pieniędzy, przydatne jest osobne omówienie zagadnienia upoważnienie do konta a zarzut przywłaszczenia. Sam dokument bankowy jest ważny, lecz nie zawsze odpowiada na pytanie, czy pełnomocnik mógł przeznaczyć środki na własne cele.

Warto też ustalić, czy pokrzywdzony jest „osobą najbliższą” w rozumieniu art. 115 § 11 k.k. Rodzic jako wstępny i małżonek należą do tej kategorii. Partner jest osobą najbliższą wtedy, gdy pozostaje ze sprawcą we wspólnym pożyciu; samo pozostawanie w luźnej relacji partnerskiej nie daje automatycznie takiego statusu.

Ma to znaczenie procesowe. Przy kradzieży na szkodę osoby najbliższej art. 278 § 4 k.k. przewiduje ściganie na wniosek pokrzywdzonego. Analogiczne rozwiązanie przewidują art. 284 § 4, art. 286 § 4 i art. 287 § 3 k.k. Po złożeniu wniosku postępowanie toczy się z urzędu na zasadach określonych w art. 12 k.p.k.

Co organ musi ustalić?

Policja, prokurator, a ostatecznie sąd nie powinni ograniczać się do pytania, kto formalnie był posiadaczem rachunku. W typowej sprawie trzeba ustalić między innymi:

  • skąd pochodziły środki i do czyjego majątku należały,
  • czy rachunek był indywidualny czy wspólny oraz kto miał do niego pełnomocnictwo,
  • jaki był rzeczywisty zakres zgody na wypłaty, przelewy i płatności,
  • czy zgoda miała charakter jednorazowy, stały czy ograniczony do określonych wydatków,
  • dokąd trafiły pieniądze i na co zostały wydane,
  • czy osoba pobierająca środki zamierzała je zwrócić, rozliczyć albo wykorzystać w interesie właściciela,
  • jak strony opisywały swoje ustalenia przed transakcją i bezpośrednio po niej,
  • czy istniał zamiar przywłaszczenia albo osiągnięcia bezprawnej korzyści.

Orzecznictwo pokazuje, że samo upoważnienie do konta nie kończy analizy. W sprawie V KK 635/19 Sąd Najwyższy badał sytuację, w której osoba upoważniona do rachunku wypłaciła kartą łącznie 40 000 zł, a spór dotyczył między innymi przynależności środków do majątku osobistego lub wspólnego i zakresu zgody na dysponowanie nimi. Sąd Najwyższy uchylił wyrok uniewinniający z powodu niedostatecznej oceny dowodów i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Nie oznacza to, że każde przekroczenie pełnomocnictwa automatycznie stanowi przywłaszczenie; pokazuje natomiast, jak istotne są źródło pieniędzy, zakres zgody i zamiar.

Ważne: Jeżeli zarzut dotyczy pieniędzy z rachunku rodzinnego lub wspólnie używanego, przed złożeniem szczegółowych wyjaśnień warto uporządkować dokumenty bankowe i wiadomości pokazujące, jakie były ustalenia stron. Jedno nieprecyzyjne zdanie może później zostać zestawione z historią transakcji, dlatego znaczenie ma spójne odtworzenie faktów, a nie szybkie przyjęcie potocznej etykiety „kradzież”.

Jakie konsekwencje grożą w praktyce?

Kara, środki karne, obowiązki albo koszty

Ustawowe zagrożenie zależy od przyjętej kwalifikacji. Za kradzież z art. 278 § 1 k.k. oraz za oszustwo komputerowe z art. 287 § 1 k.k. grozi co do zasady kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Przywłaszczenie z art. 284 § 1 k.k. jest zagrożone karą pozbawienia wolności do 3 lat. Oszustwo z art. 286 § 1 k.k. jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. W wypadkach mniejszej wagi ustawodawca przewiduje łagodniejsze zagrożenia, ale ich zastosowanie zależy od całokształtu okoliczności.

Przy mieniu znacznej wartości kwalifikacja i zagrożenie karą mogą być surowsze na podstawie art. 294 k.k. Zgodnie z art. 115 § 5 k.k. mieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w chwili czynu przekracza 200 000 zł. Wysokość szkody trzeba więc ustalić precyzyjnie, zwłaszcza gdy sprawa dotyczy wielu wypłat lub przelewów.

Niezależnie od kary sąd może orzec obowiązek naprawienia szkody na podstawie art. 46 § 1 k.k.; na wniosek pokrzywdzonego co do zasady taki obowiązek orzeka. Dobrowolne naprawienie szkody może mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia o karze. Art. 295 k.k. przewiduje możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary, a przy pełnym naprawieniu szkody w określonych w tym przepisie przestępstwach nawet odstąpienia od jej wymierzenia. Zwrot pieniędzy nie powoduje jednak automatycznego zakończenia postępowania.

Skutki poboczne dla pracy, prawa jazdy, rodziny albo KRK

Sam zarzut, wezwanie na Policję czy wszczęcie postępowania nie oznacza wpisu do Krajowego Rejestru Karnego jako osoby prawomocnie skazanej. Skutki dla KRK wiążą się przede wszystkim z prawomocnym rozstrzygnięciem podlegającym ujawnieniu w rejestrze i trwają do czasu zatarcia skazania na zasadach przewidzianych w przepisach.

Dla pracy konsekwencje zależą od zawodu i wymogów konkretnego stanowiska. W części profesji znaczenie ma ustawowy wymóg niekaralności, w innych sam fakt prowadzenia postępowania nie daje automatycznie takich samych skutków. Przestępstwo przeciwko mieniu nie powoduje też samo przez się utraty prawa jazdy.

W praktyce najbardziej odczuwalne bywają skutki rodzinne i finansowe: obowiązek zwrotu pieniędzy, spór o rozliczenia, pogorszenie relacji, równoległa sprawa cywilna albo rodzinna oraz konieczność wyjaśnienia, czy środki należały do majątku wspólnego czy osobistego. Dlatego postępowania karnego nie należy traktować jako prostego zamiennika dla rozliczenia majątkowego między bliskimi.

Co zrobić po otrzymaniu wezwania, pisma albo decyzji?

Jakie dowody zabezpieczyć?

Najpierw zachowaj pełny materiał źródłowy, a nie tylko wybrane zrzuty ekranu. W sprawach dotyczących rachunku bankowego kolejność operacji i ich kontekst często są ważniejsze niż pojedyncza transakcja.

Checklista:
  • Pobierz pełną historię rachunku za okres obejmujący sporne wypłaty lub przelewy, wraz z datami, kwotami, odbiorcami i tytułami operacji.
  • Zabezpiecz pełnomocnictwo bankowe, umowę rachunku albo dokument potwierdzający współposiadanie konta.
  • Zachowaj SMS-y, e-maile i wiadomości z komunikatorów dotyczące zgody na korzystanie z rachunku, celu wypłaty, pożyczki, darowizny lub późniejszego rozliczenia.
  • Zgromadź dokumenty pokazujące pochodzenie pieniędzy, np. potwierdzenie wpływu wynagrodzenia, sprzedaży, spadku, zachowku, darowizny albo świadczenia.
  • Zachowaj rachunki i faktury, jeżeli środki zostały wydane na potrzeby rodzica, partnera, dzieci lub gospodarstwa domowego.
  • Zabezpiecz potwierdzenia zwrotu pieniędzy albo częściowego rozliczenia oraz korespondencję dotyczącą zwrotu.
  • Spisz chronologię zdarzeń z datami i nazwiskami osób, które znały ustalenia stron; nie dopisuj faktów, których nie jesteś pewien.
  • Jeżeli istotne może być nagranie z bankomatu lub monitoringu, poinformuj o tym organ możliwie szybko i złóż wniosek o zabezpieczenie materiału, zanim zostanie usunięty zgodnie z polityką przechowywania danego podmiotu.

Nie usuwaj korespondencji, nie edytuj historii wiadomości i nie próbuj „uzgadniać wersji” z innymi osobami. Takie działania mogą osłabić wiarygodność wyjaśnień, a w skrajnych sytuacjach tworzyć dodatkowe problemy procesowe.

Kiedy składać wyjaśnienia, wniosek albo odwołanie?

Najpierw sprawdź, w jakim charakterze zostałeś wezwany. Podejrzany ma prawo składać wyjaśnienia, ale może bez podania przyczyny odmówić odpowiedzi na poszczególne pytania albo odmówić składania wyjaśnień. Wynika to z art. 175 § 1 k.p.k. w związku z art. 71 § 3 k.p.k. Nie oznacza to, że zawsze należy milczeć; decyzja powinna zależeć od treści zarzutu i zgromadzonych dokumentów.

Świadek ma inne obowiązki. Osoba najbliższa dla oskarżonego może odmówić zeznań na podstawie art. 182 § 1 k.p.k. Z kolei art. 183 § 1 k.p.k. pozwala świadkowi uchylić się od odpowiedzi na konkretne pytanie, jeżeli odpowiedź mogłaby narazić jego albo osobę mu najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.

Jeżeli otrzymałeś postanowienie lub wyrok, termin zależy od rodzaju rozstrzygnięcia. Dla zażaleń co do zasady obowiązuje termin 7 dni od ogłoszenia postanowienia, a gdy ustawa wymaga doręczenia – od dnia doręczenia. Termin apelacji od wyroku sądu pierwszej instancji wynosi co do zasady 14 dni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem. Zawsze trzeba jednak przeczytać pouczenie dołączone do konkretnego pisma, bo właściwy środek zaskarżenia, adresat i sposób liczenia terminu zależą od rodzaju decyzji.

Jeżeli działasz jako pokrzywdzony i otrzymałeś postanowienie o odmowie wszczęcia albo umorzeniu postępowania, sprawdź pouczenie o prawie do zażalenia. Art. 306 k.p.k. określa krąg uprawnionych do zaskarżenia takich rozstrzygnięć, a ogólny termin na zażalenie wynika z art. 460 k.p.k.

Przykłady

Poniższe przykłady pokazują, dlaczego podobnie wyglądające wypłaty mogą zostać ocenione odmiennie.

PRZYKŁAD 1

Syn od kilku miesięcy ma kartę matki, ponieważ robi jej zakupy i wypłaca gotówkę na leki. Matka nigdy nie pozwalała mu finansować z rachunku jego prywatnych wydatków. Syn wypłaca dodatkowo 6000 zł i przeznacza je na własny wyjazd, nie informując matki i nie planując zwrotu. Sam fakt legalnego posiadania karty nie rozstrzyga sprawy na jego korzyść. Trzeba ustalić zakres wcześniejszej zgody, zamiar wobec dodatkowo pobranych środków i właściwą kwalifikację prawną. Ponieważ matka jest osobą najbliższą, znaczenie będzie miał również wymagany przez właściwy przepis wniosek o ściganie.

PRZYKŁAD 2

Partnerzy pozostający we wspólnym pożyciu od dawna używają jednego rachunku do opłacania wspólnego mieszkania. Jedna osoba wykonuje z niego przelew 3500 zł na czynsz i media zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. Po rozstaniu posiadacz rachunku zgłasza, że druga osoba „ukradła pieniądze”. Jeżeli dokumenty i wiadomości potwierdzają wcześniejszą zgodę na taką operację, sam późniejszy konflikt nie tworzy automatycznie zamiaru przywłaszczenia ani bezprawności działania.

PRZYKŁAD 3

Małżonka ma pełnomocnictwo do rachunku męża. W czasie konfliktu rodzinnego przelewa znaczną kwotę na własny rachunek, twierdząc, że jest to jej część wspólnych oszczędności. Mąż wskazuje, że środki pochodziły z jego majątku osobistego. W takim stanie faktycznym nie wystarczy ustalić, kto miał techniczną możliwość wykonania przelewu. Trzeba zbadać źródło środków, ustrój majątkowy małżonków, zakres zgody, świadomość osoby wykonującej operację i jej zamiar. Taki spór może wymagać równoległej analizy prawa karnego i prawa rodzinnego.

FAQ

Czy pełnomocnictwo do konta oznacza, że mogę wydawać pieniądze na siebie?

Nie. Pełnomocnictwo może dawać techniczną i prawną możliwość wykonywania operacji wobec banku, ale nie musi oznaczać zgody właściciela środków na przeznaczanie ich na prywatne potrzeby pełnomocnika. Trzeba ustalić zakres umocowania oraz ustalenia między stronami.

Czy każdy przelew z konta rodzica bez jego wiedzy jest kradzieżą?

Nie. Przelew z rachunku nie powinien być automatycznie kwalifikowany jako kradzież z art. 278 k.k. W zależności od sposobu działania i uprawnienia do środków w grę może wchodzić przywłaszczenie, oszustwo komputerowe, oszustwo albo brak przestępstwa.

Czy można odpowiadać karnie za pieniądze z konta współmałżonka?

Tak, odpowiedzialności nie wyklucza sam fakt małżeństwa. Kluczowe jest jednak ustalenie, do jakiego majątku należały środki, jakie uprawnienia miał małżonek i czy działał z wymaganym przez dany przepis zamiarem. Sprawy dotyczące majątku wspólnego są szczególnie zależne od stanu faktycznego.

Czy partner jest zawsze osobą najbliższą w rozumieniu Kodeksu karnego?

Nie. Art. 115 § 11 k.k. obejmuje między innymi osobę pozostającą we wspólnym pożyciu. Dlatego trzeba ustalić charakter konkretnej relacji; samo określenie kogoś jako chłopaka, dziewczyny lub partnera nie przesądza jeszcze o statusie osoby najbliższej.

Czy rodzic musi złożyć wniosek o ściganie?

Jeżeli czyn jest kwalifikowany jako kradzież, przywłaszczenie, oszustwo albo oszustwo komputerowe popełnione na szkodę osoby najbliższej, odpowiednie przepisy przewidują ściganie na wniosek pokrzywdzonego. Rodzic jest osobą najbliższą jako wstępny. Po złożeniu wniosku postępowanie toczy się z urzędu.

Czy zwrot pieniędzy zamyka sprawę karną?

Nie automatycznie. Naprawienie szkody może mieć istotne znaczenie dla kary, a art. 295 k.k. przewiduje w określonych przypadkach możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary, a nawet odstąpienia od jej wymierzenia. Nie oznacza to jednak, że sam zwrot środków zawsze powoduje umorzenie postępowania.

Co jeśli pieniądze były darowizną albo pożyczką?

Wtedy podstawowe znaczenie mają dowody potwierdzające taki tytuł: umowa, przelew z odpowiednim opisem, wiadomości, zeznania świadków i sposób późniejszego rozliczenia. Jeżeli osoba miała prawo traktować środki jako własne albo otrzymała je do swobodnego wykorzystania, może to podważać zarzut bezprawnego przywłaszczenia.

Czy jako podejrzany powinienem od razu składać obszerne wyjaśnienia?

Nie ma jednej odpowiedzi dla każdej sprawy. Podejrzany ma prawo odmówić składania wyjaśnień albo odpowiedzi na poszczególne pytania. Przed decyzją warto znać dokładną treść zarzutu i uporządkować dokumenty, aby nie opierać wyjaśnień na niepełnej pamięci lub błędnym założeniu co do kwalifikacji prawnej.

Podsumowanie

Pobranie pieniędzy z konta rodzica, małżonka lub partnera nie jest automatycznie kradzieżą. O odpowiedzialności decydują przede wszystkim prawo do środków, zakres udzielonej zgody, sposób wykonania operacji oraz zamiar osoby, która pieniędzmi zadysponowała. W zależności od faktów możliwe są różne kwalifikacje, w tym art. 278, 284, 286 lub 287 k.k.

Po otrzymaniu wezwania najważniejsze jest ustalenie swojego statusu procesowego i zabezpieczenie pełnej dokumentacji: historii rachunku, pełnomocnictw, wiadomości, dowodów pochodzenia pieniędzy i ich rozliczenia. Przy decyzji podlegającej zaskarżeniu trzeba od razu sprawdzić pouczenie i termin. W sporach rodzinnych szczególne znaczenie ma też ustalenie, czy pokrzywdzony jest osobą najbliższą, ponieważ może to przesądzać o trybie ścigania.

Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?

Opisz swoją sprawę prawnikowi ›

Wycena zwykle w ciągu 2 godzin
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje

Źródła

  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, w szczególności art. 46, art. 115 § 5 i § 11, art. 278, art. 284, art. 286, art. 287, art. 294 i art. 295.
  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego, w szczególności art. 12, art. 71 § 3, art. 175, art. 182, art. 183, art. 306, art. 445 i art. 460.
  • Sąd Najwyższy, wyrok z 5 stycznia 2021 r., V KK 635/19.
Pomoc prawna online Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania?

Opisz swoją sytuację i prześlij dokumenty w jednym responsywnym formularzu. Wycena jest bezpłatna.

Opisz swoją sprawę ›

Autor: Redakcja Prawo-karne.info

Materiał opracowano na podstawie aktualnych przepisów oraz źródeł wskazanych w artykule. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej.