Odroczenie kary pozbawienia wolności do czasu zakończenia postępowania zażaleniowego

Zażalenie na postanowienie w sprawie odmowy odroczenia kary pozbawienia wolności

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że rozstrzygnięcia zapadające w postępowaniu wykonawczym zasadniczo stają się wykonalne z chwilą ich wydania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (j.t. Dz. U. 2017 r. Nr 0, poz. 665; zwana dalej „K.k.w.”) przewiduje bowiem, że:

„Art. 7. § 1. Skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

§ 2. Skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3. W sprawach dotyczących odbywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej oraz środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności, wykonywania orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu oraz środka zabezpieczającego polegającego na umieszczeniu w zakładzie psychiatrycznym sądem właściwym jest sąd penitencjarny.

§ 3. Skarga na decyzję, o której mowa w § 1, przysługuje skazanemu w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia lub doręczenia decyzji; decyzję ogłasza się lub doręcza wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym skazanemu prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi. Skargę wnosi się do organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Jeżeli organ, który wydał zaskarżoną decyzję, nie przychyli się do skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy bezzwłocznie do właściwego sądu.

§ 4. Sąd powołany do rozpoznania skargi może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Odmowa wstrzymania nie wymaga uzasadnienia.

§ 5. Po rozpoznaniu skargi sąd orzeka o utrzymaniu w mocy, uchyleniu albo zmianie zaskarżonej decyzji; na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.”

„Art. 9. § 1. Postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne.

§ 2. Wyrok oraz postanowienia wydane w trybie art. 420 Kodeksu postępowania karnego stają się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 3. Postanowienie w postępowaniu wykonawczym staje się wykonalne z chwilą wydania, chyba że ustawa stanowi inaczej lub sąd wydający postanowienie albo sąd powołany do rozpoznania zażalenia wstrzyma jego wykonanie.

§ 4. Złożenie wniosku o wydanie postanowienia w postępowaniu wykonawczym nie wstrzymuje wykonania orzeczenia, którego wniosek dotyczy, chyba że sąd, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, postanowi inaczej. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania orzeczenia nie wymaga uzasadnienia.”

Zatem już w zażaleniu na postanowienie w sprawie odmowy odroczenia kary pozbawienia wolności należało zawnioskować o wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności do czasu rozpoznania zażalenia (art. 9 § 3 K.k.w.). Zarówno bowiem sąd wydający zaskarżone rozstrzygnięcie, jak i sąd odwoławczy mogą wstrzymać wykonanie kary pozbawienia wolności do czasu rozpoznania zażalenia.

Przy czym obydwa te sądy nie działają z urzędu, a na wniosek skazanego (art. 19 K.k.w.). Wyjątkowo tylko sąd może wstrzymać z urzędu wykonanie postanowienia, jeśli zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek.

„Art. 19. § 1. Sąd orzeka na wniosek prokuratora, skazanego albo jego obrońcy oraz z urzędu, a jeżeli ustawa tak stanowi – na wniosek innych osób.

§ 2. Wniosek lub skargę można zgłosić na piśmie lub ustnie. W wypadku ustnego zgłoszenia spisuje się protokół.

§ 3. Składający wniosek, o którym mowa w § 1, jest obowiązany do uzasadnienia zawartych w nim żądań w stopniu umożliwiającym jego rozpoznanie, w szczególności do dołączenia odpowiednich dokumentów. W przypadku niewykonania tego obowiązku można pozostawić wniosek bez rozpoznania.

§ 4. Wniosek lub skargę rozpoznaje się w terminie 21 dni od daty wpływu do sądu, chyba że ustawa przewiduje rozpoznanie wniosku na posiedzeniu, w którym uprawnione osoby mogą wziąć udział.”

Prośba o niewykonanie kary pozbawienia wolności do czasu zakończenia postępowania zażaleniowego

Jeśli takiego wniosku Pan nie składał w zażaleniu, to powinien Pan dodatkowo, jak najszybciej, wystąpić z prośbę o niewykonanie kary pozbawienia wolności do czasu zakończenia postępowania zażaleniowego. W przeciwnym wypadku może się zdarzyć, że przed rozpoznaniem zażalenia przyjdzie wezwanie do stawienia się w areszcie śledczym lub zakładzie karnym.

Przy czym samo złożenie powyższego wniosku o niewykonywanie kary pozbawienia wolności, samo w sobie nie gwarantuje w 100%, że wezwanie do stawienia się w areszcie śledczym lub zakładzie karnym nie zostanie wydane.

Pytał Pan również, ile może trwać postępowanie zażaleniowe. Kwestię tę reguluje art. 20 § 4 K.k.w. Przepis ten stanowi:

„Art. 20. § 4. Sąd wyższej instancji rozpoznaje zażalenie w terminie 21 dni od daty jego przekazania przez sąd pierwszej instancji, chyba że ustawa przewiduje rozpoznanie zażalenia na posiedzeniu, w którym uprawnione osoby mogą wziąć udział.”

Zasadniczo zatem przepisy wskazują, że rozpoznanie zażalenia powinno nastąpić w terminie 21 dni od daty jego przekazania przez sąd pierwszej instancji. Niemniej jednak zanim to nastąpi, zanim akta zostaną przekazane etc., może minąć nawet dwa miesiące. Nie jest również wykluczone, że może potrwać to nawet dłużej, jeśli w danym sądzie są duże opóźnienia.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.