Fałszywe zeznaniakrzywoprzysięstwo

Składanie nieprawdziwych zeznań lub zatajanie prawdy przez świadka (albo biegłego), gdy zeznanie ma służyć za dowód w postępowaniu, a składający został uprzedzony o odpowiedzialności karnej. art. 233 K.k.

Warunkiem karalności jest uprzedzenie o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania (lub odebranie przyrzeczenia). Czyn zagrożony jest karą od 6 miesięcy do 8 lat. Nie popełnia go ten, kto składa fałszywe zeznania z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu lub osobie najbliższej — może wtedy odmówić zeznań. Składanie fałszywych zawiadomień o przestępstwie karane jest odrębnie (art. 238).

PrzykładŚwiadek staje przed sądem, zostaje pouczony o odpowiedzialności karnej za kłamstwo i mimo to zeznaje nieprawdę, by pomóc znajomemu uniknąć skazania. Świadome złożenie fałszywych zeznań mających służyć za dowód to przestępstwo z art. 233 K.k., zagrożone karą do 8 lat pozbawienia wolności. Odpowiedzialność powstaje tylko wtedy, gdy świadka uprzedzono o niej i odebrano przyrzeczenie lub pouczenie. Świadek, który prawdziwymi zeznaniami obciążyłby samego siebie, ma prawo odmówić odpowiedzi — nie musi kłamać, by się chronić, więc fałszywe zeznania nie znajdują tu usprawiedliwienia.

PoradyZarzut składania fałszywych zeznań · Kara za krzywoprzysięstwo · Kłamstwa na sprawie — krzywoprzysięstwo

Zobacz też: fałszerstwo dokumentów · postępowanie przygotowawcze