Paserstwo

Nabycie rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego, pomoc w jej zbyciu albo jej przyjęcie lub ukrycie. Paserstwo bywa umyślne (art. 291) lub nieumyślne (art. 292). art. 291–292 K.k.

Paser to ten, kto „obraca" rzeczami pochodzącymi z przestępstwa — np. kupuje kradziony sprzęt. Paserstwo umyślne (wie, że rzecz pochodzi z czynu zabronionego) zagrożone jest karą od 3 miesięcy do 5 lat. Paserstwo nieumyślne (na podstawie okoliczności powinien i mógł przypuszczać) karane jest łagodniej. Odpowiedzialność pasera jest niezależna od ukarania sprawcy pierwotnej kradzieży.

PrzykładMężczyzna kupuje na targu nowy laptop za jedną czwartą ceny rynkowej, bez pudełka, paragonu i dokumentów, od przygodnego sprzedawcy. Nabywanie lub pomoc w zbyciu rzeczy pochodzącej z czynu zabronionego to paserstwo z art. 291–292 K.k. Jeśli kupujący wiedział, że rzecz pochodzi z kradzieży, odpowiada za paserstwo umyślne; jeśli na podstawie okoliczności (rażąco niska cena, brak dokumentów) powinien i mógł to przypuszczać, grozi mu paserstwo nieumyślne, łagodniej karane. Tłumaczenie „nie wiedziałem" nie chroni, gdy okoliczności transakcji jednoznacznie wskazywały na nielegalne źródło.

PoradyKorzystanie ze znalezionego telefonu

Zobacz też: kradzież · przywłaszczenie