Europejski nakaz aresztowaniaENA
Decyzja sądu jednego państwa UE o zatrzymaniu i przekazaniu osoby przebywającej w innym państwie członkowskim — w celu prowadzenia postępowania karnego albo wykonania kary. art. 607 i nast. K.p.k.
ENA zastąpił klasyczną ekstradycję między państwami UE — opiera się na wzajemnym uznawaniu orzeczeń, więc procedura jest szybsza i w dużej mierze „automatyczna". Wydaje go sąd, a wykonuje sąd państwa pobytu osoby; istnieją przesłanki odmowy (np. przedawnienie, zasada ne bis in idem). Osoba poszukiwana figuruje w Systemie Informacyjnym Schengen (SIS), więc kontrola na granicy lub przez policję ujawnia nakaz.
PrzykładMężczyzna prawomocnie skazany w Polsce na karę pozbawienia wolności, by jej uniknąć, wyjeżdża do Niemiec. Polski sąd wydaje za nim europejski nakaz aresztowania, a jego dane trafiają do Systemu Informacyjnego Schengen. Podczas rutynowej kontroli niemiecka policja go zatrzymuje, a tamtejszy sąd w uproszczonej, szybkiej procedurze — bez badania całej sprawy — decyduje o przekazaniu go do Polski w celu wykonania kary. ENA zastąpił klasyczną ekstradycję między państwami UE, opierając się na wzajemnym zaufaniu do orzeczeń sądów.
PoradyENA i jego konsekwencje · ENA a przedawnienie
Zobacz też: list gończy · tymczasowe aresztowanie · przedawnienie karalności
