Dobrowolne poddanie się karze

Uzgodnienie wymiaru kary bez przeprowadzania pełnej rozprawy: na wniosek prokuratora dołączony do aktu oskarżenia (art. 335 K.p.k.) albo na wniosek samego oskarżonego (art. 387 K.p.k.). Sąd może je uwzględnić, gdy okoliczności czynu i wina nie budzą wątpliwości. art. 335 i 387 K.p.k.

Instytucja pozwala zakończyć sprawę bez pełnej rozprawy: prokurator uzgadnia z oskarżonym wymiar kary i dołącza wniosek do aktu oskarżenia (art. 335 K.p.k.), albo oskarżony sam składa wniosek o skazanie bez postępowania dowodowego (art. 387 K.p.k.). Sąd może uwzględnić uzgodnienie, gdy okoliczności czynu i wina nie budzą wątpliwości, a cele postępowania zostaną osiągnięte. Pokrzywdzony może się sprzeciwić. To ścieżka szybsza, ale kończy się prawomocnym skazaniem.

PrzykładKierowca zatrzymany po alkoholu przyznaje się do winy i — zamiast długiego procesu — uzgadnia z prokuratorem treść kary: grzywnę, świadczenie pieniężne i 3-letni zakaz prowadzenia pojazdów. Uzgodniony wniosek trafia do sądu wraz z aktem oskarżenia. Na jednym, krótkim posiedzeniu, bez przesłuchiwania świadków i prowadzenia pełnego postępowania dowodowego, sąd kontroluje, czy kara jest zgodna z prawem i akceptowana przez strony, po czym wydaje wyrok skazujący odpowiadający porozumieniu. To szybsza droga, ale oznacza prawomocne skazanie i wpis do rejestru.

PoradyWycofanie wniosku o dobrowolne poddanie się karze · Czy można wycofać dobrowolne poddanie się karze

Zobacz też: oskarżony · postępowanie przygotowawcze