Znęcanie sięprzemoc w rodzinie

Fizyczne lub psychiczne znęcanie się nad osobą najbliższą lub inną osobą pozostającą w stosunku zależności albo nad osobą nieporadną ze względu na wiek lub stan zdrowia. art. 207 K.k.

Znęcanie to zwykle powtarzające się zachowania zadające cierpienie fizyczne (bicie) lub psychiczne (poniżanie, zastraszanie, izolowanie), choć w skrajnych przypadkach wystarczy jeden intensywny czyn. Typ podstawowy zagrożony jest karą od 3 miesięcy do 5 lat; surowsze typy dotyczą znęcania ze szczególnym okrucieństwem albo gdy jego następstwem jest targnięcie się pokrzywdzonego na życie. Ścigane z urzędu; częsta jest tu procedura „Niebieskiej Karty".

PrzykładMąż przez lata systematycznie wyzywa, poniża i okresowo bije żonę, kontroluje jej kontakty i wydatki, utrzymując ją w stanie ciągłego strachu. Powtarzalność, intensywność i charakter tych zachowań — zadawanie cierpień fizycznych lub psychicznych osobie bliskiej lub zależnej — wypełniają znamiona znęcania się z art. 207 K.k. W odróżnieniu od zniewagi czy gróźb, znęcanie jest ścigane z urzędu, więc postępowanie toczy się dalej, nawet jeśli pokrzywdzona później wycofa poparcie czy pogodzi się ze sprawcą. Surowsza odpowiedzialność grozi, gdy znęcanie połączone jest ze szczególnym okrucieństwem albo doprowadzi ofiarę do targnięcia się na własne życie.

PoradyOskarżenie o znęcanie (art. 207) · Postępowanie w sprawie znęcania · Zgłoszenie znęcania i przemocy w rodzinie

Zobacz też: groźba karalna · stalking · pokrzywdzony