Usiłowanie

Bezpośrednie zmierzanie do dokonania czynu zabronionego, który jednak nie nastąpił. Sprawca podlega karze przewidzianej za dokonanie. art. 13 K.k.

Usiłowanie zachodzi, gdy sprawca w zamiarze popełnienia czynu zabronionego bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. Karze się je jak dokonanie. Usiłowanie nieudolne — gdy dokonanie było niemożliwe z uwagi na brak przedmiotu lub użycie środka nienadającego się do popełnienia czynu — również jest karalne, ale sąd może złagodzić karę lub od niej odstąpić. Dobrowolne odstąpienie (czynny żal) uwalnia od kary za usiłowanie.

PrzykładKieszonkowiec w tramwaju wsuwa rękę do cudzej torby, by wyjąć portfel, lecz w tym momencie zostaje złapany za nadgarstek przez właścicielkę, zanim cokolwiek wyciągnął. Swoim zachowaniem bezpośrednio zmierzał do dokonania kradzieży, mając zamiar jej popełnienia — mimo że skutku nie osiągnął, odpowiada za usiłowanie z art. 13 K.k., zagrożone tą samą karą co dokonanie. Od usiłowania trzeba odróżnić niekaralne (zwykle) przygotowanie oraz tzw. usiłowanie nieudolne, gdy dokonanie było obiektywnie niemożliwe (np. kradzież z pustej kieszeni) — tu sąd może nadzwyczajnie złagodzić karę lub odstąpić od niej. Dobrowolne odstąpienie od usiłowania uwalnia od kary w ramach czynnego żalu.

PoradyZamówienie usługi hakera — usiłowanie przestępstwa · Fikcyjna szkoda a usiłowanie oszustwa · Fikcyjny dowód w banku a usiłowanie oszustwa

Zobacz też: przygotowanie · czynny żal