Niealimentacja art. 209

Uporczywe uchylanie się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego, gdy łączna wysokość powstałych zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych. art. 209 K.k.

Przestępstwo popełnia ten, kto uchyla się od obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądu, ugodą lub umową, gdy łączna zaległość wynosi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych (albo opóźnienie świadczenia jednorazowego przekracza 3 miesiące). Typ podstawowy zagrożony jest grzywną, ograniczeniem wolności albo pozbawieniem wolności do roku; jeśli sprawca naraża uprawnionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych — do 2 lat. Ściganie następuje na wniosek. Sprawca nie podlega karze, jeśli ureguluje całość zaległości w ciągu 30 dni od pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego.

PrzykładOjciec zobowiązany prawomocnym wyrokiem do płacenia 800 zł alimentów miesięcznie przestaje je regulować i przez pół roku nie wpłaca nic — zaległość sięga 8 świadczeń, znacznie powyżej ustawowego progu równowartości 3 świadczeń okresowych. Matka dziecka składa zawiadomienie i wniosek o ściganie z art. 209 K.k. Niealimentacja jest przestępstwem, gdy łączna zaległość przekroczy 3 świadczenia lub opóźnienie trwa co najmniej 3 miesiące. Jeśli jednak ojciec ureguluje całość zaległości w ciągu 30 dni od pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego, sąd może odstąpić od wymierzenia kary.

PoradySprawa karna za uchylanie się od alimentów · Więzienie za alimenty · Odwieszenie kary za niepłacenie alimentów

Zobacz też: pokrzywdzony