Dozór policji
Nieizolacyjny środek zapobiegawczy polegający na obowiązku stawiania się na policji i przestrzegania nałożonych ograniczeń (np. zakaz kontaktu z pokrzywdzonym). art. 275 K.p.k.
To nieizolacyjny środek zapobiegawczy: oskarżony pozostaje na wolności, ale ma obowiązek stosować się do nałożonych ograniczeń — najczęściej okresowego stawiania się w jednostce policji, zakazu opuszczania kraju, zakazu kontaktu z pokrzywdzonym lub świadkami. Stosuje go prokurator albo sąd, gdy wystarczy on do zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. Naruszenie warunków może prowadzić do zaostrzenia środka, aż po tymczasowe aresztowanie.
PrzykładPodejrzanemu o pobicie sąd, zamiast tymczasowego aresztu, wyznacza dozór policji jako łagodniejszy środek zapobiegawczy. Mężczyzna musi zgłaszać się na komisariacie dwa razy w tygodniu, ma zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym i zbliżania się do niego, a także zakaz opuszczania kraju. Dozór ma zabezpieczyć prawidłowy tok postępowania — uniemożliwić ucieczkę i wpływanie na świadków — bez pozbawiania wolności. Gdyby podejrzany złamał te warunki, prokurator może wystąpić o zaostrzenie środka, aż do zamiany dozoru na tymczasowe aresztowanie.
PoradyDozór policji zamiast tymczasowego aresztu · Dozór policji jako alternatywa dla aresztu · Dozór policji wśród środków alternatywnych
Zobacz też: środek zapobiegawczy · poręczenie majątkowe

