Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Wyłudzenie kryptowaluty

Autor: Małgorzata Rybarczyk • Opublikowane: 2018-08-03

Mam pytanie odnośnie wyłudzenia kryptowaluty. Jeżeli ktoś od kilku osób wyłudził podstępem pewną ilość kryptowalut, czy można tej osobie postawić jakieś zarzuty, mimo że to waluta wirtualna a nie prawdziwe pieniądze? Czy polskie prawo przewiduje jakieś sankcje za takie działanie? Wyłudzenie polegało na tym, że drogą mailową zaoferowano nam usługi z płatnością tylko w kryptowalutach, skorzystaliśmy z nich niestety.

Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Kryptowaluty są zjawiskiem niezdefiniowanym w polskim prawie. Obecnie trwają prace nad tym, by zdelegalizować zarówno je, jak i handel nimi w Polsce, ale także i na całym świecie. Przedstawiając ogólną charakterystykę „walut” wirtualnych, należy wskazać, iż nie mają one znamion publiczno-prawnego środka płatniczego. „Waluty” wirtualne nie są prawnie określonym i powszechnie akceptowanym środkiem płatniczym, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 6, 7 i 10 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. – Prawo dewizowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 826 z późn. zm.). „Waluty” wirtualne nie mieszczą się również w zakresie przedmiotowym ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2014 r., poz. 873 z późn. zm.). Chodzi tu m.in. o przepisy art. 2 pkt 29 (definicja transakcji płatniczej – zainicjowana przez płatnika lub odbiorcę wpłata, wypłata lub transfer środków pieniężnych), art. 2 pkt 27 (definicja systemu płatności – system transferu środków pieniężnych oparty na formalnych i znormalizowanych regułach z odwołaniem do art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku – Dz. U. z 2013 r., poz. 246 z późn. zm.), czy art. 27b (definicja środków finansowych). „Waluty” wirtualne nie mieszczą się także w zakresie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r., poz. 94 z późn. zm.). Stosownie do art. 2 ww. ustawy określony został katalog instrumentów finansowych. W wyliczeniu tym nie tylko brak jest zapisu „waluty” wirtualnej, ale też do żadnego z instrumentów finansowych tam wskazanych „waluty” wirtualne nie mogą zostać zaliczone. Przepisy samej ustawy też nie określają podstawy do stosowania tej ustawy w zakresie „walut” wirtualnych.

Co do prawa karnego, to kwestia jest tutaj otwarta i nie ukrywam, iż zależeć będzie od interpretacji organów ścigania, tj. prokuratury i sądu. Z pewnością nie można do kryptowalut stosować przepisów dotyczących ochrony pieniędzy i papierów wartościowych, bowiem kryptowaluty nie mieszczą się w pojęciu pieniądza, ani też papierów wartościowych. Można do kryptowaluty próbować stosować przepisy dotyczące ochrony mienia.

Na tle poruszonego przez Pana problemu nie ma w chwili obecnej w Polsce wielu opracowań, o orzeczeniach sądowych już nie wspominając, tak więc większość dyskusji opiera się o stanowisko: dowodzi Ewa Butkiewicz w swoich artykułach m.in. Czy Bitcoin poddaje się skutecznej regulacji prawnej? czyny bezprawne odnoszące się do bitcoina mieszczą się w grupie przestępstw przeciwko mieniu. Bitcoiny nie mieszczą się w definicji prawnokarnej „rzeczy ruchomej” (art. 278 § 1 K.k.), „pieniądza polskiego lub obcego”, „innego środka płatniczego” (art. 115 § 9 K.k.), zatem nie mogą być skradzione. „Kradzież” bitcoinów polega więc w istocie na nieuprawnionym skopiowaniu prywatnego klucza do portfela użytkownika oraz pozyskaniu adresu, a następnie użyciu ich do transferu bitcoinów pod inny adres. Jako prawo majątkowe (przechowywane w formie zapisu informacji o tym prawie, którym dysponować można za pomocą klucza prywatnego) mogą być przywłaszczone (art. 284 § 1 K.k.). Możliwe jest jednak popełnienie przestępstwa hackingu (art. 267 § 1 K.k.), czyli przeniesionego do sieci Internet uzyskania bez uprawnienia dostępu do informacji dla niego nieprzeznaczonej; uzyskania cudzego programu komputerowego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej (art. 278 § 2 K.k.) – jeżeli utrzyma się założenie, że bitcoin jest programem komputerowym, co w istocie nie jest dalekie od prawdy; zmuszenia innej osoby do rozporządzenia mieniem na własną korzyść lub jej niekorzyść (art. 282 i 286 § 1 K.k.); a także przestępstwa paserstwa (art. 291-293 K.k.).

W jednym z nielicznych opublikowanych orzeczeń dotyczących kryptowalut Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie z dnia 29 marca 2017 r. XVII Ka 146/17, wskazuje, iż kradzież kryptowaluty to oszustwo internetowe, czyli wpłynięcia bez upoważnienia na automatyczne przetwarzanie, gromadzenie lub przekazywanie danych informatycznych (art. 287 § 1 K.k.).

Tak więc może Pan próbować złożyć doniesienie, ale jaki przyniesie efekt, to nic pewnego.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) – link do formularza z indywidualną pomocą prawną »

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Zadaj pytanie »

eporady24.pl

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl

prawo-pracy.pl

prawo-mieszkaniowe.info

rozwodowy.pl

spolkowy.pl

prawo-cywilne.info

sluzebnosc.info

poradapodatkowa.pl

praworolne.info

ewindykacja24.pl

prawozus.pl

Szukamy prawnika »