Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Szantażysta ma moje intymne zdjęcia i żąda pieniędzy, co robić?

Marek Gola • Opublikowane: 2019-04-01

Straciłam głowę i wysłałam mężczyźnie poznanemu przez Internet swoje zdjęcia, na których widać moją twarz oraz części intymne. Sprowokował mnie do tego stopnia, że wysłałam też filmik, na którym jestem naga. Okazało się, że to szantażysta i teraz ten człowiek grozi mi i chce pieniędzy, a jeśli nie będę płacić, to upubliczni te materiały w sieci. Zapłaciłam już 2 razy, ale on chce kolejnych wpłat. Co mogę zrobić, aby go powstrzymać?! Mam zapisy rozmów i potwierdzenia wpłaty na konto, ale nie wiem, czy podał prawdziwe dane.

Marek Gola

»Wybrane opinie klientów

Polecam. Szybka profesjonalna porada prawna.
Katarzyna
Szybka odpowiedź i możliwość zadawania dodatkowych pytań.
Lucyna, 62 lata, nauczyciel
Zagodnienie wyjaśnione obszernie, szczegółowo, wyczerpijąco. Odpowiedz przesłana szybko. Odpowiedzi na pytania dodatkowe również przesłano szybko. Porada bardzo pomocna w rozwiązaniu problemu.
Szymon, 55 lat
 Fachowa porada i błyskawiczna odpowiedź
Helena, 64 lata, sprzataczka
Szybkość i rzetelność opinii, możliwość precyzowania problemu.
Marek, nauczyciel

Podstawę prawną opinii stanowią przepisy Kodeksu karnego (K.k.) oraz Kodeksu postępowania karnego (K.p.k.).

W przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z czynem, który może wypełniać znamiona przestępstwa, o którym mowa w art. 191 § 1 k.k. Zgodnie z tym przepisem:

„Art. 191. § 1. Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

W pierwszej kolejności pochylić należy się nad zwrotem „groźba bezprawna”. Groźba bezprawna powinna być rozumiana zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 115 § 12 jako groźba określona w art. 190 § 1, jak i groźba spowodowania postępowania karnego lub rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego osoby najbliższej. Nie stanowi przy tym groźby bezprawnej zapowiedź spowodowania postępowania karnego, jeśli ma ona na celu jedynie ochronę prawa naruszonego przestępstwem. Innymi słowy, nawet gdyby w chwili obecnej wskazała Pani grożącemu, że zgłosi sprawę na policję, to Pani zachowanie polegające na zagrożeniu zgłoszenia sprawy na Policję nie może być rozpatrywane w kategoriach zachowania wypełniającego znamiona czynu, o którym mowa w art. 191 § 1 K.k., w przeciwieństwie do zachowania tej osoby, która Pani grozi, że jeżeli nie wykona Pani jej polecenia, tj. nie zapłaci określonej kwoty pieniędzy, wówczas rozpowszechni film pornograficzny z Pani udziałem. Nie ma bowiem wątpliwości, iż zachowanie tej osoby stanowi realną groźbę upublicznia filmu uwłaczającego Pani czci, dobremu imieniu, a przede wszystkim narusza Pani prawo do prywatności.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Przez działanie należy rozumieć wykonywanie określonych ruchów, zaniechanie polega na powstrzymaniu się od ich wykonywania, a znoszenie to tolerowanie pewnego nieprzyjemnego dla danej osoby stanu rzeczy (zob. M. Filar, w: Kodeks..., red. O. Górniok, 2006, s. 624). W mojej ocenie zachowanie grożącego winno być postrzegane jako wykonywanie określonych ruchów zmierzających do szantażowania Pani.

Ustawodawca bowiem posługuje się wskazaniem, iż groźba bezprawna jest dokonywana w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia. W Pani przypadku osoba ta działa z zamiarem bezpośrednim, na co wskazuje jej notoryczność, a także coraz śmielsze działanie. W opisie wskazuje Pani, iż dotychczas spełniała wolę grożącego, co z kolei karze przypuszczać, że groźby takie były co najmniej kilkukrotne. Nie ulega nadto wątpliwości, iż swym zachowaniem osoba ta zmierza do wymuszenia na Pani określonego działania, tj. płacenia za milczenie. Można jedynie przypuszczać, że wcześniej czy później zechce z tego uczynić źródło stałego dochodu.

Celem przedstawienia argumentu do obrony wskazać należy na pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy z dnia 22 lutego 1963 r., sygn. akt II K 997/60, zgodnie z którym „różnica pomiędzy perswazją i nakłanianiem z jednej strony a zmuszeniem polega na tym, że perswazja lub nakłanianie zmierza poprzez stosowną i przekonywającą argumentację do wywołania zmiany w sferze poglądów i woli przekonywanego oraz podjęcia przez niego jakiejś akcji, bądź powstrzymania się od działania z własnej woli, natomiast zmuszenie ma na celu złamanie oporu wynikającego ze sprzeczności pomiędzy wolą i poglądami zmuszanego, a czynnością, która ma być podjęta lub zaniechana oraz doprowadzenie do podjęcia bądź zaniechania czynności wbrew woli pokrzywdzonego. Środkami wiodącymi do bezprawnego złamania oporu osoby pokrzywdzonej są: przemoc fizyczna (vis absoluta) i przymus psychiczny (vic compulsiva) w postaci groźby popełnienia przestępstwa, groźby spowodowania postępowania karnego i groźby rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego bliskich.”

 

Groźba popełnienia przestępstwa, która nie wzbudza w zagrożonym uzasadnionej obawy jej spełnienia, nie jest groźbą bezprawną w rozumieniu art. 191 K.k. W Pani jednak przypadku nie można mówić o braku obawy spełnienia zapowiedzi wyrażanych przez tę osobę, skoro już co najmniej raz wykonała Pani czynność, o którą ta osoba prosiła.

W obecnej sytuacji nie pozostaje nic innego, jak próbować nagrać rozmowy tego mężczyzny na telefon lub dyktafon, celem ich dalszego wykorzystania w ramach postępowania karnego. Każdy dowód będzie miał istotne znaczenie dla sprawy. Po uzyskaniu dowodów zasadnym jest podjęcie decyzji o złożeniu zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa, albowiem tylko w taki sposób organa ścigania mogą dowiedzieć się o zachowaniu tej osoby. Z chwilą złożenia takiego zawiadomienia postępowanie będzie toczyło się z urzędu. Złożenie takiego zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełniania przestępstwa jest wolne od jakichkolwiek opłat. Czyn, o którym mowa w art. 191 § 1 K.k., jest ścigany z oskarżenia publicznego z urzędu.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podobne materiały

Zderzenie roweru z samochodem

Jadąc na rowerze do pracy, miałam zderzenie z autem, a byłam dobrze widoczna – miałam kamizelkę odblaskową i światła z tyłu...

Wycofanie oskarżenia

W lutym tego roku mój syn pod wpływem alkoholu był agresywny w stosunku do mnie. Wezwałem policję i wywieźli go do izby wytrzeźwień. Policja...

Zgłoszenie kradzieży w sklepie

W dniu dzisiejszym dokonano w moim sklepie kradzieży. Zadzwoniłam po ochronę centrum handlowego, następnie przy ochroniarzu zadzwoniłam po policję....

Fałszywe oskarżenie o prowadzenie po alkoholu

Pewna osoba fałszywie oskarżyła mnie o prowadzenie na drodze prywatnej po alkoholu (z powodu konfliktu ze mną). Policja pobrała moją krew, być...

Były chłopak grozi samobójstwem, co robić?

Mój były chłopak grozi, że się przeze mnie zabije, a ponadto że rozpowszechni na portalu internetowym filmy, na których jestem w negliżu. Niedawno...

Wyłudzenie pieniędzy pod pretekstem choroby dziecka i trudnej sytuacji finansowej

Mój brat prawdopodobnie padł ofiarą wyłudzenia. Osoba wyłudzająca, powołując się na złą sytuację majątkową oraz chorobę dziecka, namówiła brata na...

Kradzież pieniędzy z karty przez znajomą

Przed około miesiącem znajoma, u której byłem z wizytą, ukradła mi kartę płatniczą i wypłaciła z niej 8 tys. zł. Znała...

Osoba zaginiona znaleziona po śmierci

Brat w 2017 r. został zgłoszony na policji w Polsce w jako zaginiony (nie miałam z nim kontaktu 2 tygodnie). Brat był po rozwodzie, ma...

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »