Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Sprawa o wyłudzenie pieniędzy

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 2018-02-07

Złożyłam w banku wniosek o pożyczkę. Zaświadczenie o wynagrodzeniu nie było prawdziwe i bank zgłosił na policję sprawę o wyłudzenie pieniędzy. Co grozi mi jako osobie, która złożyła fałszywy wniosek oraz osobie, która podpisała zaświadczenie o zarobkach?

Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu karnego zwanego dalej K.k.

Z treści Pani pytania wynika, iż posługując się sfałszowanym zaświadczeniem o wysokości wynagrodzenia złożyła Pani w banku wniosek o pożyczkę. Bank ustalił, iż zaświadczenie nie polega na prawdzie i powiadomił organa ścigania o zaistniałym fakcie. Zastanawia się Pani, co Pani grozi jako osobie, która złożyła wniosek oraz osobie, która podpisała ww. zaświadczenie.

Pani zachowanie w mojej ocenie wypełnia znamiona czynu opisanego w art. 297 § 1 K.k. oraz art. 270 § 1 K.k.

Zgodnie z art. 297 § 1 K.k. „kto, w celu uzyskania dla siebie lub kogo innego, od banku lub jednostki organizacyjnej prowadzącej podobną działalność gospodarczą na podstawie ustawy albo od organu lub instytucji dysponujących środkami publicznymi – kredytu, pożyczki pieniężnej, poręczenia, gwarancji, akredytywy, dotacji, subwencji, potwierdzenia przez bank zobowiązania wynikającego z poręczenia lub z gwarancji lub podobnego świadczenia pieniężnego na określony cel gospodarczy, instrumentu płatniczego lub zamówienia publicznego, przedkłada podrobiony, przerobiony, poświadczający nieprawdę albo nierzetelny dokument albo nierzetelne, pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, instrumentu płatniczego lub zamówienia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”.

Jeżeli chodzi o treść art. 270 § 1 K.k. „kto, w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”.

W mojej ocenie konsekwencje jakie może Pani ponieść są w znacznej mierze uzależnione od wysokości pożyczki, która miała być zaciągnięta, a nadto, czy chciała Pani pożyczkę spłacić. Na Pani miejscu podjąłbym walkę o warunkowe umorzenie postępowania karnego.

Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia. Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd może w okresie próby oddać sprawcę pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym.

Warunkowe umorzenie postępowania nie jest bowiem skazaniem w rozumieniu karnoprocesowym. Wskazać należy na postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 17 maja 2000 r., sygn. akt I KZP 7/2000, zgodnie z którym „w trybie przewidzianym w art. 387 kpk dopuszczalne jest tylko wydanie wyroku skazującego, a nie wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne”. Sąd Najwyższy rozróżnia zatem skazanie od warunkowego umorzenia postępowania.

Podobne stanowisko przyjmowane jest w doktrynie. Podkreśla się, iż wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne nie jest wyrokiem skazującym (zob. np. A. Bulsiewicz i inni: Przebieg postępowania karnego, Toruń 1999, str. 163; K. Marszał: Proces karny, Katowice 1997, str. 247-248; S. Waltoś: Proces karny. Zarys systemu, Warszawa 1998, str. 46; J. Bratoszewski i inni: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 1998, t. II, str. 350-351; P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, t. I, Warszawa 1999, str. 429).

Instytucja warunkowego umorzenia postępowania może mieć nadto zastosowanie do osoby, która wystawiła niezgodne z prawdą zaświadczenie, albowiem jej zachowanie także wypełnia znamiona czynu art. 270 § 1 K.k.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podobne materiały

Szantaż męża kochanki

W przeszłości miałem przelotny romans z kobietą pozostającą w związku małżeńskim. Jej mąż wynajął detektywa i jest w posiadaniu...

Zamówienie tabletek wczesnoporonnych

Zamówiłam tabletki wczesnoporonne przez internet. Aktualnie policja prowadzi śledztwo w sprawie osoby, która mi je sprzedała. Zostałam wezwana na...

Nagranie zdarzenia na telefonie komórkowym jako dowód

Jakiś czas temu zostałem nagrany przez pewną osobę telefonem komórkowym w sytuacji takiej, że wyjeżdżałem spod sklepu (auto stało trawniku) przez...

Nielegalna działalność w wynajmowanym lokalu

Wynająłem lokal użytkowy pewnej firmie i w umowie ten najemca oświadcza, że na podstawie tej umowy najmu zobowiązuje się do prowadzenia...

Poruszanie się skradzionym autem

Mój partner kilka razy kierował skradzionymi pojazdami. Ja byłam tylko pasażerką (nigdy nie kierowałam) i nie wiedziałam, że auta były skradzione. Co...

Zakup leku Tramal przez internet

Kupiłam kilka razy przez Internet lek Tramal na portalu ogłoszeniowym. Teraz dostałam wezwanie na komisariat. Czy grożą mi konsekwencje za zakup leku przez...

Wyrobienie paszportu, czy konsul RP może zatrzymać osobę poszukiwaną?

W 2005 r. wyjechałem do Anglii. W 2006 r. dowiedziałem się, że toczy się przeciwko mnie postępowanie karne o czyn z art. 286 § 1 K.k. Na...

Dożywotnio zatrzymane prawo jazdy w Polsce a ukraińskie prawo jazdy

Mam dożywotnio zatrzymane prawo jazdy w Polsce. Czy jeśli zdam egzamin na Ukrainie, będę mógł prowadzić pojazdy z ukraińskim prawem jazdy?

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »