Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Poruszanie się skradzionym autem

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 2018-02-09

Mój partner kilka razy kierował skradzionymi pojazdami. Ja byłam tylko pasażerką (nigdy nie kierowałam) i nie wiedziałam, że auta były skradzione. Co mi grozi za poruszanie się skradzionym autem? Później wystawiłam te auta na sprzedaż, ale w tym czasie nie wiedziałam, że pochodzą z kradzieży. Co mi za to grozi?

Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu karnego zwanego dalej K.k.

Z treści Pani pytania wynika, że kilkukrotnie podróżowała Pani ze swoim partnerem, który prowadził skradzione samochody. Wskazuje Pani, iż nie miała wiedzy o tym, że pojazd, którym się poruszacie jest skradziony. Pani nigdy nie prowadziła pojazdów. Nadto zastanawia się Pani, co Pani grozi w przypadku wystawienia tych pojazdów na sprzedaż.

Istotnym jest treść art. 18 K.k., zgodnie z którym:

„Art. 18. § 1. Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu.

§ 2. Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego.

§ 3. Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.”

W mojej ocenie, mając na uwadze przedstawiony przez Panią stan faktyczny, organa ścigania mogą przyjąć, w przypadku wystawienia przez Panią pojazdów na sprzedaż, że Pani pomagała partnerowi w popełnieniu czynu, a zatem w sprzedaży skradzionych pojazdów.

„Element podmiotowy pomocnictwa wyrażono w słowie »zamiar«. Element przedmiotowy ujęto jako ułatwianie dokonania popełnienia czynu zabronionego. Co do elementu podmiotowego należy podkreślić, że pomocnictwo może stanowić tylko czyn umyślny, przy czym inaczej niż przy podżeganiu, umyślność może wyrażać się w postaci zamiaru bezpośredniego lub ewentualnego. Natomiast ułatwianie wykonywania czynu zabronionego może przybrać postać zarówno działania, jak i zaniechania, co przepis wyraźnie formułuje. Przepis przykładowo wskazuje wymienione środki pomocy technicznej. Słowo narzędzie obejmuje każdy środek przydatny do realizacji czynu zabronionego, od najprostszych umożliwiających wyważenie drzwi lub okna do bardziej złożonych, a nawet technicznie skomplikowanych. Rodzaj, charakter środka zależy od potrzeby wyznaczanej okolicznościami czynu. Określenie »środek przewozu« wydaje się zrozumiałe. Tu również chodzi o każdy środek przewozu niezależnie od jego technicznej nowoczesności. Granicę końcową pomocnictwa stanowi czas realizacji czynu zabronionego. Istota pomocnictwa bowiem polega na ułatwianiu wykonania czynu zabronionego. Oznacza to, że ta postać popełnienia czynu może być realizowana przed lub w czasie dokonywania czynu. Pomoc udzielona sprawcy po czynie może natomiast przybrać postać poplecznictwa lub paserstwa jako czynów samoistnych. Przypadki obietnicy udzielenia pomocy po czynie powinny być traktowane jako jeden czyn prowadzący jedynie do zbiegu pomocnictwa psychicznego lub podżegania i paserstwa” (Szwarczyk Maciej, Michalska-Warias Aneta, Piórkowska-Flieger Joanna, Bojarski Tadeusz (red.), Najnowsze wydanie: Kodeks karny. Komentarz. Warszawa 2007, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis (wydanie II), s. 784).

Zgodnie z poglądem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 17 stycznia 2007 r., sygn. akt II AKa 347/2006 „strona podmiotowa pomocnictwa charakteryzuje się zamiarem, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego. Zamiar pomocnika należy pojmować w zgodzie z ogólnym pojęciem zamiaru (umyślności), które określa przepis art. 9 § 1 kk, wobec powyższego należy przyjąć, iż: 1) pomocnictwo jest zawsze umyślne (choć realnie – nie normatywnie – możliwe jest pomaganie nieumyślne), 2) zamiar pomocnika obejmuje dokonanie czynu zabronionego innej osoby, co do którego pomoc jest udzielana, 3) można pomagać nie tylko z zamiarem bezpośrednim ale i ewentualnym”.

Istotnym jest także wskazanie, jakoby „dla przyjęcia współsprawstwa (art. 18 § 1 kk) nie jest konieczne, aby każda z osób działających w porozumieniu realizowała własnoręcznie znamiona czynu zabronionego, czy nawet część tych znamion. Wystarczy natomiast, że osoba taka działa w ramach uzgodnionego podziału ról, ułatwiając bezpośredniemu sprawcy realizację wspólnie zamierzonego celu. W rezultacie, o wspólnym działaniu możemy mówić nie tylko wtedy, gdy każdy ze współsprawców realizuje część znamion czynu zabronionego, ale także wtedy, gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego uzgodnionego czynu zabronionego, ale wykonane wcześniej przez niego czynności stanowią istotny wkład we wspólne przedsięwzięcie. Z istoty konstrukcji współsprawstwa wynika więc, że każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość popełnionego (wspólnie i w porozumieniu) przestępstwa, a więc także i w tej części, w jakiej znamiona czynu zabronionego zostały wypełnione zachowaniem innego ze współsprawców. Decydujące jest to, czy współdziałający dążyli do tego samego celu wspólnymi siłami (communi auxilio) w ramach wspólnego porozumienia (communi consilio)” (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2006 r., sygn. akt V KK 391/2005).

W przedmiotowej sprawie, jeżeli nie miała Pani wiedzy o poruszaniu się skradzionym pojazdem, jak też wystawiła Pani pojazd na sprzedaż bez wiedzy o jego pochodzeniu nie powinna się Pani obawiać odpowiedzialności karnej.

Zachodzi jednak pytanie, czy organa ścigania, a następnie sąd dadzą Pani wiarę, że takiej wiedzy Pani nie posiadała. Wszystko bowiem będzie opierało się na uznaniu Pani zeznań, a być może wyjaśnień za wiarygodne.

W mojej ocenie można mówić o czynie z art. 278 § 1 K.k. (kradzież), jeżeli miała Pani wiedzę o kradzieży.

Jeżeli takiej wiedzy Pani nie miała, lecz mogła się spodziewać, że auto jest kradzione, wówczas Pani zachowanie winno być kwalifikowane z art. 292 K.k., zgodnie z którym, kto rzecz, o której na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem karnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podobne materiały

Niechciane sms-y i e-maile

Czy wysyłanie niechcianych sms-ów i e-maili można uznać za stalking? Otrzymuję je pomimo mojego wielokrotnego sprzeciwu i wyraźnej informacji, że...

Nagranie zdarzenia na telefonie komórkowym jako dowód

Jakiś czas temu zostałem nagrany przez pewną osobę telefonem komórkowym w sytuacji takiej, że wyjeżdżałem spod sklepu (auto stało trawniku) przez...

Nielegalna działalność w wynajmowanym lokalu

Wynająłem lokal użytkowy pewnej firmie i w umowie ten najemca oświadcza, że na podstawie tej umowy najmu zobowiązuje się do prowadzenia...

Sprawa o wyłudzenie pieniędzy

Złożyłam w banku wniosek o pożyczkę. Zaświadczenie o wynagrodzeniu nie było prawdziwe i bank zgłosił na policję sprawę...

Zakup leku Tramal przez internet

Kupiłam kilka razy przez Internet lek Tramal na portalu ogłoszeniowym. Teraz dostałam wezwanie na komisariat. Czy grożą mi konsekwencje za zakup leku przez...

Wyrobienie paszportu, czy konsul RP może zatrzymać osobę poszukiwaną?

W 2005 r. wyjechałem do Anglii. W 2006 r. dowiedziałem się, że toczy się przeciwko mnie postępowanie karne o czyn z art. 286 § 1 K.k. Na...

Podglądanie i nagrywanie bez wiedzy nagrywanego

Czy podglądanie, nagrywanie i rozpowszechnianie bez zgody i wiedzy nagrywanego jest karalne? Byłam przez kilka lat podglądana i nagrywana...

Podrobienie dokumentu w celu uzyskania kredytu

Podrobienie dokumentu w celu uzyskania kredytu

Chciałem dostać kredyt, więc na wyciągu bankowym zmieniłem kwotę przelewu na większą tym samym podrabiając dokument. Po pozytywnej weryfikacji BIK...

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »