Indywidualne porady prawne

Pliki można dodać w kolejnym kroku
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!

Groźby znajomego z internetu - co zrobić?

Autor: Janusz Polanowski

Mam problem, jak mi się wydaje, ze stalkingiem. Od 3 miesięcy korespondowałam ze znajomym poznanym przez Internet. Nigdy się w rzeczywistości nie spotkaliśmy. Wyczułam, że coś jest z nim nie tak i poprosiłam o zakończenie znajomości. Powiedział, że się zakochał (wiedział, że mam partnera), i zaczął grozić. Mówił, że mój związek się skończy, oczerniał mojego partnera i że będę cierpieć. Przebijała się w jego wypowiedziach ogromna zazdrość i narzucanie swojej racji. Od trzech dni, mimo zablokowanego numeru telefonu (specjalny program), nęka mnie telefonami po parę razy dziennie, a dzisiaj miałam dwa telefony z nieznanego mi numeru. Wiem, że on nie zaakceptował mojej decyzji. Ta cała sytuacji jest dla mnie bardzo męczące i budzi obawy, co będzie dalej. Co można zrobić w tej sytuacji?

Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Uporczywe nękanie

Zacznijmy od zacytowania artykułu 190a Kodeksu karnego (K.k.):

„§ 1. Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto, podszywając się pod inną osobę, wykorzystuje jej wizerunek lub inne jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobistej.

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 następuje na wniosek pokrzywdzonego.”

Nękanie (uporczywe niepokojenie), zwane niekiedy z angielska stalkingiem od stosunkowo niedawna jest przez ustawodawcę polskiego traktowane jako przestępstwo. Proponuję zestawić sytuację (dla Pani uciążliwą) z treścią artykułu 190a K.k. Być może są takie okoliczności, na które Pani zwróci uwagę, zapoznawszy się z zacytowanymi przepisami. Proszę zwrócić uwagę na duże znaczenie dwóch istotnych czynników (okoliczności): poczucia zagrożenia (uzasadnionego okolicznościami) lub istotnego naruszenia prywatności. Często są to okoliczności subiektywne, których stwierdzanie zależy od nastawienia adresata (ofiary) niewłaściwych oddziaływań.

Zobacz też: Groźby przez telefon

Przemoc lub groźba bezprawna

Skoro (według Pani słów) nie pojawiły się (zwłaszcza wyraźne) groźby popełnienia przestępstwa, to zapewne nie chodzi o groźby bezprawne stypizowane w art. 190 K.k. – to tylko hipoteza, więc i do tamtego artykułu można sięgnąć. Za to wyraźniejszy wydaje się opis sytuacji z treścią artykułu 191 K.k.:

„§ 1. Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 1a. Tej samej karze podlega, kto w celu określonym w § 1 stosuje przemoc innego rodzaju uporczywie lub w sposób istotnie utrudniający innej osobie korzystanie z zajmowanego lokalu mieszkalnego.

§ 2. Jeżeli sprawca działa w sposób określony w § 1 w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. Ściganie przestępstwa określonego w § 1a następuje na wniosek pokrzywdzonego.”

Ściganie na wniosek

Jak widać, także w art. 191 K.k. ustawodawca przewidział ściganie na wniosek; taki tryb ścigania (związany z dużą aktywnością organów ścigania) oznacza niezbędność wniosku pokrzywdzonego. Inaczej rzecz ujmując: Jeżeli Pani lub Pan, którego także dotyczą naganne zachowania, odczuwa poważne niedogodności lub (zwłaszcza poważne) obawy w związku z zaistniałą sytuacją, to proszę rozważyć skontaktowanie się z organami ścigania, np. prokuraturą rejonową lub policyjną jednostką organizacyjną (zwłaszcza w miarę dobrze wyposażoną, ponieważ w małych posterunkach prowadzenie poważniejszych spraw bywa problematyczne). Ze względów organizacyjnych przydać się może wcześniejsze ustalenie czasu i miejsca rozmowy telefonicznie (o ile używany telefon nie jest na podsłuchu) lub w inny właściwy sposób – chodzi o uniknięcie czekania (zwłaszcza długiego) lub nieobecności w miejscu pracy funkcjonariusza wyspecjalizowanego w prowadzeniu spraw tego rodzaju (np. związanych z badaniem technik łączności). Nigdy nie wiadomo, jak daleko sprawca już się posunął (szczególnie w zakresie inwigilacji), więc przydać się może sprawdzenie telefonu (telefonów) lub wyłączanie ich „na fest” (to jest wraz z wyjęciem baterii) w czasie rozmów z przedstawicielami organów ścigania lub prowadzenia innych poważnych rozmów. Zdarza się niekiedy inwigilowanie komputera lub poczty elektronicznej, więc także korespondencję w sprawach prawnych (np. z „ePoradami 24”) proponowałbym prowadzić przy pomocy sprzętu odpowiednio zabezpieczonego (a może nawet również sprawdzonego).

Problem może być męczącą nachalnością, ale nie można wykluczyć poważniejszych problemów. Różnie bywa z nastawieniem ludzi, w tym związanym ze stanem ich psychiki. Dlatego trudno jest mi „stawiać diagnozy” – zachęcam do rozwagi.

Naruszenie prywatności

Naruszenie prywatności (zwłaszcza poważne) może mieć następstwa (także) w zakresie prawa cywilnego; chodzi o prawną ochronę dóbr osobistych – chodzi głównie o brzmienie artykułu 23 Kodeksu cywilnego (K.c.):

„Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.”

Główne rodzaje roszczeń (w tym zadośćuczynienie pieniężne) z tytułu naruszenia dóbr osobistych przewidziano w artykule 24 K.c., który stanowi:

„§ 1. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.

§ 2. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.

§ 3. Przepisy powyższe nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach, w szczególności w prawie autorskim oraz w prawie wynalazczym.”

Mam nadzieję, że podane informacje pomogą Pani podjąć oraz właściwie realizować dobre decyzje w tej trudnej sprawie.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Indywidualne porady prawne

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Zadaj pytanie »

eporady24.pl

spadek.info

odpowiedziprawne.pl

prawo-budowlane.info

prawo-pracy.pl

prawo-mieszkaniowe.info

rozwodowy.pl

spolkowy.pl

prawo-cywilne.info

sluzebnosc.info

poradapodatkowa.pl

praworolne.info

ewindykacja24.pl

prawozus.pl